ေနာက္ဆုံးသတင္း/ေဆာင္းပါးမ်ား



ဤမုိးဝသန္ (သုိ႔) ဩဂုတ္လေႏွာင္း တစ္နံနက္

ေရးသားသူ - ရုိခရီးသည္
RB ကဗ်ာ
25.8.2018

ဤမုိးဝသန္၊ သည္ကမာၻဝယ္
သည္အရြယ္ျဖင့္၊ မ်က္ကြယ္မျပဳ
ငါျမင္ဖူးသည္၊ လူ႔စိတ္မာန္ကုိ။
တက္အ႐ုဏ္ဦး၊ တက္တိမ္မုိးပ်ံ
႐ွိန္ျပင္းမုိးေပါက္၊ တေျဖာက္ေျဖာက္ႏွင့္။
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ၊ ျမင္ေတြ႔႐ွာသည္
ခါမမီ​ေသာ၊ ေသနတ္ပစ္သံ
ဆူဆူညံလ်က္၊ က်ည္ဆံယမ္းမုိင္း
တဒုိင္းဒုိင္းႏွင့္၊ အုံ႔မႈိင္းဝန္းက်င္
ရြာမီးတင္႐ိႈ႕၊ မီးခုိးလႊမ္းလ်က္
ဒူးေထာက္တက္ကာ၊ ၾကည့္ရႀကိဳးသည္
အေၾကာက္ကမၻာ လႊမ္းလ်က္ႏွင့္။

ဤသုိ႔တဖန္၊ ျမင္ရျပန္သည္
သူ႔ရန္စမွ၊ ငါၾကဥ္ႏုိင္ခဲ
ထုိအိမ္သည္အိမ္၊ မွိန္ေမွးဆိတ္ညံ
ဟုိၾကည့္ျပန္ေသာ္၊ ဓားလွန္ထိ႐ွ
လူေသအေလာင္း၊ အထုပ္ထုပ္သုိ႔
တစ္ခ်ဳိ႕ဆိုလွ်င္၊ မီးခုိးေငြ႔ျပန္
မိစၦာဆန္သူ၊ စစ္​ဝတ္​စုံ႐ွင္​
မီးရိႈ႕ရက္​သည္​၊ လူအ႐ွင္​မို႔
ေျပးထြက္ဖုိ႔သာ၊ တုိ႔ၾကံ႐ွာသည္
ေသြးတိနီလြင္၊ ေျမဆီတစ္ခြင္
ငါျမင္ရလည္း၊ ႐ွင္ျပန္ေနရစ္သည္
ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ႏြမ္းလ်က္ႏွင့္။

သည္သုိ႔အလွ်ံ၊ မီးေတာက္ပ်ံၾကား
က်ည္ဆံအက်၊ မုိးသီးက်သုိ႔
ေသြးက်လြင္ျပင္၊ နီပင္လယ္ၾကား
ဆင္ျမန္းလ်က္သာ၊ ပူပန္႐ွာျခင္းကုိ
ညဳိအာကာေအာက္၊ စလွမ္းေလွ်ာက္သည္
အေၾကာက္ေတြေဝ၊ မ်က္ရည္ဝဲယုိ
ေျမသုိ႔က်ကာ၊ ကႏၲခဲသုိ႔
ဒီခရီးကုိ၊ ငါျဖတ္ေက်ာ္သည္
တုိင္းရင္းေျမကုိ၊ ရင္ဝယ္ထား၍
ျခကကြၽတ္႐ွာ၊ ​ေဝးသုိ႔​ေျပးခ့ဲရ
မွတ္မိရာရာ လြမ္းတႏွင့္။


ၿငိမ္းခ်မ္းနဂ်မ္း (႐ုိခရီးသည္)




အဖ်က္မခံဘူး သင့္သမိုင္း

ေက်ာ္သူရ (႐ွင္ပကၡိ)
RB ကဗ်ာ
3.3.2018

႐ွင္ေမြးသန္ေမြး ႐ိုကေလးရယ္...
ေခ်ာ​ေမာလွပ သင္​့ခႏၶာ
သပ္​ရပ္​​ေျပျပစ္​ သင္​့အသြင္​
စကားမတတ္ သင့္ပါးစပ္
ေလွ်ာက္ဖို႔မစြမ္း သင့္ေျခႏု
ေရးဖတ္မမီွ သင့္အရြယ္
ေကာင္းဆိုးမခြဲ သင့္ပညာ
သို႔ေပမယ့္...
လူစိတ္ကင္းစြာ ယုတ္မာခံရ
သနားမ့ဲစြာ သတ္ျဖတ္ခံရ
ခံလိုက္ရတ့ဲ သင့္ဘဝ
အို... ႐ိုကေလး​ေရ...
သင္​့သမိုင္​း ငါတုိ႔ အဖ်က္​မခံဘူး။

အေဆြမသိ သင္အငံု
ေမာင္ႏွမ မကြၽမ္း သင္အဖူး
ေျမမွာမထား ပုရြက္ဆိတ္စိုး
ေခါင္းေပၚမတင္ သန္း​ေသးကုိစိုး
ျခင္ေထာင္ျခံဳထား ျခင္အကိုက္စိုး
သို႔ေပမယ့္ ...
လူ႔စိတ္လစ္စြာ ပက္စက္ခံရ
က႐ုုဏာမ့ဲစြာ နင္းသတ္ခံရ
ခံလိုက္ရတ့ဲ သင့္ဘဝ
အို...႐ိုကေလး​ေရ ...
သင္​့သမိုင္​း ငါတုိ႔ အဖ်က္​မခံဘူး။


အငိုေျပနိဗၺာန္ အမိရင္ခြင္
အဆာေျပစိန္စာ အမိႏို႔ရည္
ပုခက္အအိပ္ သားေခ်ာ့ေတး
ခ်ဥ္းကပ္မခြာ သင့္အနား
ထိုသို႔ျပဳစု ေစာင့္ေ႐ွာက္မႈ
ျမတ္ႏိုးမႈလွ်ံ အမိႏွင့္သား
သို႔ေပမယ့္ ...
အမိရင္ခြင္မွ ဆတ္​ခနဲလု
ညႇာတာလွ်င္းစြာ စြန႔္လႊတ္ခံရ
မီးငရဲထဲ သင့္ကိုယ္ေလးကုိ
ပစ္​ခ်လိုက္​တ့ဲ အ​ေၾကာင္​း​ေတြ
အို...႐ိုကေလး​ေရ ...
သင္​့သမိုင္​း ငါတုိ႔ အဖ်က္​မခံဘူး။


ေမြးဌာေနစုပ္ သင့္ေသြးပူပူ
သင့္အသားေတြ ေျမစာျဖစ္​သုိ႔
သင့္အ႐ိုးေတြ သက္ေသထူ
သင့္အတြက္ အ​ေဆြးမဆံုး
သင္​ခံရတ့ဲ ဒီျဖစ္​ရပ္​ဆိုး
ကမာၻတည္သေရြ႕ တည္​တံ့​ေစဖို႔
အို႔ ... ႐ိုက​ေလး​ေရ ...
သင္​့သမိုင္​း ငါတုိ႔ အဖ်က္​မခံဘူး။


အသြားအျပန္​ ​အ​ေမွာင္​အလင္​း
အသာအနာ အျမင္​့အနိမ္​့
ေလာကဓမၼတာ ဝဋ္​အရစ္​က်
သူတို႔ခံလတၱံ႔ ...
သင္ေနေနေတာ့ နိဗၺာန္ရိပ္ေအာက္
အို...႐ိုကေလး​ေရ...
ဒီမွာ ...
သင္​့သမိုင္​း ငါတုိ႔ အဖ်က္​မခံဘူး။






႐ိုက​ဗ်ာဥယ်ာဥ္​သုိ႔ အလယ္​တစ္​​ေခါက္​ (၂)

က​ဗ်ာထဲသုိ႔ စီးဝင္​ခံစားၾကည္​့ျခင္​း
__________

ေရးသားသူ -- ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB News
28.11.2017

က​ဗ်ာ ​ေခါင္​းစဥ္​က "႐ုိမိခင္​၏ ရင္​တြင္​းငုိသံ" တ့ဲ။ က​ဗ်ာ့​ေခါင္​းစဥ္​ကပဲ က​ဗ်ာကုိအဆုံးထိ ခံစားၾကည္​့ဖို႔ လက္​ယပ္​​ေခၚ​ေနသည္​။ မိခင္​ဆိုသည္​့ တို​ေတာင္​​း​ေသာ စကားလံုးမွာ ​႐ွည္​လ်ားသည္​့ ​ေမတၱာတရား ကိန္​းဝပ္​​ေနသည္​မွာ လူတိုင္​းသိ၏။ ထိုသုိ႔ မိခင္​မာတာ၏ ရင္​တြင္​းငုိသံတ့ဲလား။ ငုိျခင္​းသည္​ ​ေယဘုယ်အျမင္​အားျဖင္​့ မ်က္​လံုးႏွင္​့သာဆိုင္​သည့္ အ​ေရးတစ္​ခုျဖစ္​သည္​ကုိ က​ဗ်ာဆရာက "ရင္​တြင္​းငုိသံ"ဟု ဆန္​းျပားစြာ သုံးနႈန္​းထားသည္​။ ​ေခါင္​းစဥ္​ကုိ ဖတ္​ၾကည္​့ရလွ်င္​ပင္​ က​ဗ်ာထဲပါ​ေနမည္​့ ဇတ္​​ေကာင္​သည္​ နာက်င္​စရာမ်ားစြာႏွင္​့ ရင္​ဆိုင္​ခ့ဲရၿပီဟု ႀကိဳတင္​နားလည္ခံစား​ရမိသည္​။

က​ဗ်ာကုိ တစ္​​ေခါက္​​ေလာက္​ ဖတ္​ၾကည္​့ရ​ေအာင္​။


႐ုိမိခင္​၏ ရင္​တြင္​းငုိသံ
--------------------­------

ခ်စ္​သားသင္​့ကုိ၊ ဝမ္­​းတြင္​းပုိက္​စဥ္​
ႏုိင္​ငံ့ဂုဏ္​​ေရာင္­​၊ ထြန္​း​ေတာက္​လင္​း­ဖုိ႔
ကဝိသူ​ေတာ္​၊ လမ္​းမွန­္​ျပဖုိ႔
စိတ္​တြင္​စြဲျမဲ၊ ပုိ­က္​မွတ္​ထားခဲ့ ​
ေရႊခဲအလား၊ သားအသင္​
လမ္​းျပတာရာ၊ ျဖစ္​ခဲ့­မည္​ပင္​။

သုိ႔​ျဖစ္​​ေသာ္​ျငား­၊ ကံမဆုိင္​လုိ႔သာ
တုိ႔တုိင္​း​ေရႊ​ေျမ၊­ ငရဲမိစၦာ
ဒုစ႐ုိက္​​ေၾကာင္​့၊ ပ­်က္​ရ႐ွာ။

ဓန ဥစၥာ၊ ရတနာအျဖာျဖာ
ဓါးျပခံ၍သာ၊ သက္​လု​ေျ­ပးလာ
ပင္​လယ္​ဘီလူး၊​ ေစာင္­​့ရင္​း​ေတြ႔၍
သင္​့ဝိဥာဏ္​ပင္​၊ သူမ­်ဳိခ်ကာ
သက္​စ​ေတးလုိက္​ရသည္​သ­ာ။

အုိ---ခုပင္​​ေသာ္​ကာ­း
လျပည္​့ဝန္​းပမာ၊ သင္​­့မ်က္​ႏွာထား
႐ႈ၍စိတ္​မသာ၊​ ေၾကာင္​­့ၾကရတယ္​
လြန္​းထက္​လြန္​ကုိ၊ ဗ­်ာဆုံ႐ွာသည္​။

သား​ေရႊ​ေသြးပင္
ေနလ​ေက်ာ္​ျဖတ္​၊ ဘုရ­ား႐ွင္​သုိ႔
တုိ႔သံသရာ၊ သြား​ေလွ်ာ­က္​တင္​​ေလာ့။

*----*

ပုံသ႐ုပ္​​ေဖာ္​က​ဗ်ာျဖစ္​သည္​့ ဤက​ဗ်ာသည္​ လြန္​ခ့ဲ​ေသာ ဩဂုတ္​လ ၂၅ ရက္​​ေန႔​ေနာက္​ပိုင္​း၊ ရခိုင္​ျပည္​နယ္​ ​ေျမာက္​ပိုင္​းတြင္​ ျမန္​မာလက္​နက္​ကုိင္​မ်ားက ​ေဒသခံ႐ိုဟင္​ဂ်ာမ်ားအ​ေပၚ တရားလြန္​ ညႇဥ္​းပန္​းခ့ဲမႈ၊ ရက္​စက္​ၾကမ္​းၾကဳတ္​မႈ​ေတြ​ေၾကာင္​့ အသက္​လုၿပီးထြက္​​ေျပးလာခ့ဲသည္​့ သိန္းႏွင္​့ခ်ီ​​ေသာ ႐ိုဟင္​ဂ်ာမ်ားထဲက သားျဖစ္​သူကုိဆုံးရႈံးလိုက္​ရ၍ ပူ​ေဆြး​ေသာက​ေရာက္​​ေန​ေသာ မိခင္​ျဖစ္​သူတစ္​ဦး၏ အျဖစ္​ကုိ ပုံ​သ႐ုပ္​​ေဖာ္​ ​ေရးဖြဲ႔ထားျခင္​းျဖစ္​သည္​။

က​ဗ်ာ​ေရးဖြဲ႔သူ၏ ​ေနာက္​ခံအ​ေၾကာင္​းအရာကုိ တပ္​အပ္​သိရိွျခင္​းမရိွပါ။ က​ေလာင္​အမည္​မွာ ႐ိုခရီးသည္​ျဖစ္​ၿပီး Myint Naing နာမည္​ျဖင္​့ Facebook သုံး​ေနသူျဖစ္​သည္​​ေလာက္​ကုိသာ သိရိွထားပါသည္​။

က့ဲ ... က​ဗ်ာ၏ နိဒါန္​းအပိုဒ္​ထဲသုိ႔ စီးဝင္​ၾကည္​့ရ​ေအာင္​။

"ခ်စ္​သားသင္​့ကုိ၊ ဝမ္­​းတြင္​းပုိက္​စဥ္​
ႏုိင္​ငံ့ဂုဏ္​​ေရာင္­​၊ ထြန္​း​ေတာက္​လင္​း­ဖုိ႔
ကဝိသူ​ေတာ္​၊ လမ္​းမွန­္​ျပဖုိ႔
စိတ္​တြင္​စြဲျမဲ၊ ပုိ­က္​မွတ္​ထားခဲ့ ​
ေရႊခဲအလား၊ သားအသင္​
လမ္​းျပတာရာ၊ ျဖစ္​ခဲ့­မည္​ပင္​။"

သားျဖစ္​သူကုိ ဝမ္​း​ဗိုက္​ထဲ လြယ္​ပိုက္​ထားစဥ္​က ​မိခင္​တစ္​ဦးအ​ေနျဖင္​့ သားအ​ေပၚ ​ေမွ်ာ္​လင္​့ခ်က္​ အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ ရည္​ရြယ္​ခ်က္​အဖံုဖံုထားရိွခ့ဲသည္​ကုိ အ​ေမက သူ႔ရင္​တြင္​းသံကုိ သားျဖစ္​သူအား တိုင္​တည္​​ေျပာျပ​ေနဟန္​ျဖင္​့ ဖြဲ႔ဆိုထားသည္​။ သား​ေမြးလာလွ်င္​ ႏိုင္​ငံ၏ ဂုဏ္​​ေရာင္​ကုိ ​ေဆာင္​က်ဥ္​း​ေပးႏိုင္​​ေအာင္​၊ သူတစ္​ပါးကုိ လမ္​းမွန္​ျပႏိုင္​​ဖို႔အတြက္​ သူ​ေတာ္​​ေကာင္​း ပညာရိွတစ္​ဦး ျဖစ္ရ​လာ​ေအာင္​ အ​ေမက ျပဳစုပ်ဳိး​ေထာင္​​ေပးရန္​အာခဲထားသည္​ဟု စိတ္​ထဲတြင္​ စြဲစြဲျမဲျမဲ ပိုက္​မွတ္​ထားခ့ဲ​​ေၾကာင္​းကုိ အ​ေမျဖစ္​သူက သားကုိ ရင္​ဖြင္​့ျပ​ေနပုံမွာ ၾကည္​ႏူးစရာ သႏၲရသကုိ ခံစား​ေစပါသည္​။ လမ္​း​ေပ်ာက္​​ေနသူမ်ားအတြက္​ သူ႔သားမွာ ႐ုပ္​ရည္​​ေခ်ာ​ေမာၿပီး ပညာဂုဏ္​​ေရာင္​ျဖင္​့ လမ္​းျပၾကယ္​တစ္​ပြင္​့ ျဖစ္​လာခ့ဲမည္​့ဟု မိခင္​ျဖစ္​သူက အာခဲထားသည္​။ က​ဗ်ာဆရာက မိခင္​တိုင္​း၏ သဘာဝတရားကုိ ​​ေဖာ္​က်ဴးၿပီး က​ဗ်ာကုိ နိဒါန္​းျပဳထားသည္​မွာ အလြန္​ပင္​ ထိမိလွ​ေသာ စာအဖြဲ႔အႏြဲ႔ျဖစ္​သည္​။

က​ဗ်ာ၏ ဒုတိယပိုင္​းတြင္​ မိခင္​ျဖစ္​သူ၏ ေမွ်ာ္​လင္​့ခ်က္​တစ္​ပုံတပင္​သည္​ ကံတရား၏ အသာမ​ေပးမႈ​ေၾကာင္​့ ရည္​ရြယ္​ထားခ့ဲသလိုမ်ဳိး ျဖစ္​မလာခ့ဲ​ေၾကာင္​း၊ ႏွစ္​သက္​ျမတ္​ႏိုးဖြယ္​​ေကာင္​း​ေသာ ​ေမြးရပ္​ဌာ​ေနတိုင္​းျပည္​ကုိ ငရဲျပည္​က မိစာၦမ်ား​ေရာက္​လာၿပီး ဖ်က္​ဆီးလိုက္​သက့ဲသုိ႔ ထိုမိစာၧမ်ား၏ ဒုစ႐ိုက္​​​ေၾကာင္​့ ဌာနီျပည္​ႀကီးလည္​း ပ်က္​စီးသြား႐ွာ​ေၾကာင္​းကုိ အ​ေမျဖစ္​သူက သူ႔သားကုိ စိတ္​ပ်က္​သည္​့ပုံစံျဖင္​့ ဆက္​လက္​တိုင္​တည္​ေျပာ​ေနသည္​ကုိ က​ဗ်ာဆရာ ပုံ​ေဖာ္​​ေရးဖြဲ႔ထားသည္​မွာ _

"သုိ႔​ျဖစ္​​ေသာ္​ျငား­၊ ကံမဆုိင္​လုိ႔သာ
တုိ႔တုိင္​း​ေရႊ​ေျမ၊­ ငရဲမိစၦာ

ဒုစ႐ုိက္​​ေၾကာင္​့၊ ပ­်က္​ရ႐ွာ။" ဟူ၍ တိုတိုႏွင္​့လိုရင္​း​ေရာက္​​ေအာင္​ ဝကၤာဝုတိအလကၤာသုံး၍ ​ေရးဖြဲ႔ထားပုံမွာ ရင္​ကုိ​ေစသည္​့ က​ဗ်ာဆရာ၏ စာတန္​ဆာဆင္​ႏိုင္​မႈ စြမ္​းရည္​​ပင္​ျဖစ္​သည္​။

က​ဗ်ာ၏ ပထမပိုဒ္​တြင္​ မိခင္ျဖစ္​သူ၏ ​ေမွ်ာ္​လင္​့ခ်က္​ႀကီးမားပုံကုိ ပုံ​ေဖာ္​ထားၿပီး ဒုတိယပိုင္​းတြင္​ ထို​ေမွ်ာ္​လင္​့ခ်က္​မ်ား တစ္​စစီပ်က္​စီးသြား​ေၾကာင္​းကုိ ပုံ​ေဖာ္​ထားသည္​ကုိၾကည္​့လွ်င္​ က​ဗ်ာ၏ ဇတ္​ရိွန္ အျမင္​့အက်ျမန္​​ဆန္​မႈကုိ ​ေတြ႔ႏိုင္​ပါသည္​။ ဤသည္​မွာ က​ဗ်ာဆရာ၏ ထူးျခား​ေသာ အစြမ္​းျဖစ္ၿပီး သႏၲရသမွသည္​ ရက္​စက္​ၾကမ္းၾကဳတ္သည္​့ ႐ုဒၵရသႏွင္​့ စက္ဆုပ္ရံြ႔႐ွာရသည္​့ ဝိဘစၧရသ တို႔သုိ႔ ခ်က္​ခ်င္​း ​ေျပာင္​းလဲ ခံစား​ေစသည့္ စာအဖြဲ႔အႏြဲ႔မွာ အလြန္​ပင္​ ရသ​ေျမာက္​ပါသည္​။

က​ဗ်ာထဲသုိ႔ ဆက္​လက္​စီးဝင္​ၾကည္​့ၾကရ​ေအာင္​။

"ဓန ဥစၥာ၊ ရတနာအျဖာျဖာ
ဓါးျပခံ၍သာ၊ သက္​လု​ေျ­ပးလာ
ပင္​လယ္​ဘီလူး၊​ ေစာင္­​့ရင္​း​ေတြ႔၍
သင္​့ဝိဥာဏ္​ပင္​၊ သူမ­်ဳိခ်ကာ
သက္​စ​ေတးလုိက္​ရသည္​သ­ာ။"

တန္​ဖိုးျမင္​့သည္​့ ရတနာမ်ားအပါအဝင္ ဥစၥာဓနမ်ား​ ဓားျပတိုက္​ခံခ့ဲရ​​ေၾကာင္​း၊ အသက္​ကုိလု၍ ​ေျပးထြက္​လာခ့ဲရာတြင္​ အသင္​့​ေစာင္​့​ေန​ေသာ ပင္​လယ္​ဘီလူးႏွင္​့ ​မ်က္​ႏွာခ်င္​းဆိုင္​ခ့ဲရ​​ေၾကာင္​း၊ သားျဖစ္​သူ၏ အသက္​ဇီဝိန္​ကုိ​ ပင္​လယ္​ဘီလူးက မ်ဳိခ်လိုက္​ၿပီး သားျဖစ္​သူကုိလည္​း စ​ေတးလိုက္​ရ​​ေၾကာင္​းတို႔ကုိ ​ေဖာ္​ျပထားပါသည္​။ မိမိတန္​ဖိုးထားျမတ္​ႏိုးသည္​့အရာမ်ား ​တစ္​ခုၿပီးတစ္​ခု လက္​လႊတ္​ဆုံးရႈံး​ခ့ဲရသည္​့ မိခင္​တစ္​ဦးအ​ေပၚ သနားၾကင္နာစိတ္​​ေပၚလာ​ေအာင္​ ​ေရးဖြဲ႔ထားပုံ၊ ထိုမိခင္​၏ အျဖစ္​သနစ္​သည္​ စာဖတ္​သူကုိ က႐ုဏာရသကုိ ​အျပည္​့အဝခံစား​ေစ​ေအာင္​ ​ေရးဖြဲ႔ထားပုံမွာ အလြန္​ပင္​ ထိမိလွပါသည္​။

က​ဗ်ာ၏ ​စတုတၳအပိုဒ္​တြင္​မႈ အသက္​မပါရိွ​ေသာ သားကုိ​ေပြ႔ပိုက္​ထားကာ မိခင္​ျဖစ္​သူ၏ ဝမ္​းနည္​းရမႈ၊ ပူ​ေဆြးေသာကမ်ားခံစားရမႈမ်ားကုိ မိခင္​ကုိယ္​တိုင္​က ရင္​ဖြင္​့ျပလိုက္​သည္​့ဟန္​ ဖြဲ႔ဆိုထားပုံမွာ _

"အုိ---ခုပင္​​ေသာ္​ကာ­း
လျပည္​့ဝန္​းပမာ၊ သင္​­့မ်က္​ႏွာထား
႐ႈ၍စိတ္​မသာ၊​ ေၾကာင္​­့ၾကရတယ္​
လြန္​းထက္​လြန္​ကုိ၊ ဗ­်ာဆုံ႐ွာသည္​" ဟူ၍ျဖစ္​သည္​။

ျပည္​့ဝန္​း​ေသာ လစႏၵာက့ဲသုိ႔ လွပ​သည္​့ သား၏မ်က္​ႏွာကုိ ၾကည္​့ရႈ၍ စိတ္​ႏွလံုးထဲ မသက္​သာပုံ၊ ​ျမတ္​ႏိုးရသည္​့သားကုိ ထာဝရအတြက္​ ​ဆုံးရႈံးရသည္​ဟုသိရ၍ စုိးရိမ္​​ေၾကာင္​့ၾက​ေနပုံ၊ ႀကီးမားသည္​့ဆုံးရႈံးမႈႏွင္​့ၾကံဳ​ေတြ႔​ေနရခ်ိန္​ အလြန္​းအလြန္​ပင္​ ပူ​ေဆြး​ေသာက​ေရာက္​​ေနတတ္​သည္​့ မိခင္​တို႔၏ သ​ဘာဝတို႔ကုိ ဤအပိုဒ္​တြင္​ အတိုင္​းသားျမင္​​ေတြ႔​ေနရ၏။ အဆိုပါမိခင္​အ​ေပၚ က႐ုဏာလည္​း ပို၍ျမင္​့မားစြာ သက္​​ေရာက္​လာ​ေစပါသည္​။

က​ဗ်ာ၏ ​ေနာက္​ဆုံးပိုဒ္​တြင္​ မိခင္​ျဖစ္​သူက သားျဖစ္သူကုိ မွာၾကား​ေနပုံျဖင္​့ ဖြဲ႔ဆိုထားပါသည္​။

"အသင္​သား၊ ​ေနမင္​း လမင္​းမ်ားကုိ ျဖစ္​​ေက်ာ္​၍ ဘုရားသခင္​အပါးသုိ႔ သင္​​ေရာက္​ရိွခ်ိန္​တြင္​ အ​ေမတို႔လူထု၏ ​ေတြ႔ၾကံဳခံစား​ေန​ရေသာ မတရားမႈမ်ားအ​ေၾကာင္​း၊ ၾကမ္​းၾကဳတ္​ရက္​စက္​မႈ၊ ဖိႏွိပ္​ညႇဥ္​းပန္​းမႈ တို႔၏ သံသရာအ​ေၾကာင္​းတို႔ကုိ ဘုရားသခင္​ထံ ​ေလွ်ာက္​တင္​ တင္​ျပလိုက္​ပါ​ေလ" ဆို၍ သားျဖစ္​သူကုိ ​ေသ​ေသခ်ာခ်ာ မွာၾကားပုံမွာ _

"သား​ေရႊ​ေသြးပင္
ေနလ​ေက်ာ္​ျဖတ္​၊ ဘုရ­ား႐ွင္​သုိ႔
တုိ႔သံသရာ၊ သြား​ေလွ်ာ­က္​တင္​​ေလာ့" ဟူ၍ျဖစ္​သည္။ မိခင္​ျဖစ္​သူ၏ ​ဘရားသခင္​ကုိ ယုံၾကည္​ အားကုိးမႈ၊ ​ေတြ႔ၾကံဳခ့ဲရသမွ် မတရားမႈအ​ေၾကာင္​းကုိ ဘုရားသခင္​အား သိ​ေစတိုင္​တည္​လိုမႈတို႔သည္​ စာဖတ္​သူကုိ တရားသ​ေဘာမ်ား နားလည္​လာ​ေစပါသည္​။

က​ဗ်ာတစ္​ပုဒ္​လံုးကုိ ျခံဳၿပီး သုံးသပ္​ၾကည္​့လွ်င္​ ​ေလးလံုးစပ္​ပုံစံျဖင္​့ ​ေရးဖြဲ႔ထား​ေသာ​ေၾကာင္​့ က​ဗ်ာသည္​ ​ေပါ့ပါးသြက္​လက္​​ေနသည္​။ က​ဗ်ာဆရာက ရသပိုင္​းကုိ အတက္​အက် ျမန္​​ေအာင္​ ဖြဲ႔ဆိုခ့ဲသည္​ကုိလည္​း ​ေတြ႔ရိွရပါသည္​။ သႏၲရသမွ ႐ုဒၵရသႏွင္​့ ဝိဘစၧရသသုိ႔၊ ႐ုဒၵရသႏွင္​့ ဝိဘစၧရသမွ က႐ုဏာရသသုိ႔၊ ခပ္​ျမန္​ျမန္​​ ​ေျပာင္​းလဲခံစား​ေစ​ေအာင္​ ဖြဲ႔ဆိုထားပုံမွာ က​ဗ်ာဆရာ၏ အံ့မခန္​႔ စာ​ေရးအစြမ္​းပင္​ ျဖစ္​သည္​။

ထို႔အျပင္​ သက္​မ့ဲပုံတစ္​ပုံကုိ သ႐ုပ္​​ေဖာ္​ၿပီး ဖြဲ႔ဆိုသည္​့ ဤက​ဗ်ာ​ေၾကာင္​့ အဆိုပါပုံလည္​း သက္​ဝင္​လႈပ္​႐ွားလာသလို ျဖစ္​၏။ ဇတ္​​ေကာင္​သုံးၿပီး ဖြဲ႔ဆုိ​ေသာက​ဗ်ာျဖစ္​​ေသာ္​ျငားလည္​း က​ဗ်ာသည္​ က​ဗ်ာဆရာ၏ ရင္​တြင္​းျဖစ္​မ်ားျဖစ္​သည္​ႏွင္​့အညီ ႐ိုဟင္​ဂ်ာမိခင္​တစ္​ဦး၏ ရင္​တြင္​းငုိသံကုိ ၾကား​ေနသလို က​ဗ်ာဆရာ၏ ရင္​တြင္​းငုိသံကုိလည္​း တစ္​ၿပိဳင္​နက္​တည္​း ၾကား​ေနရပါသည္​။

ထို႔​ေၾကာင္​့ ဤက​ဗ်ာသည္​ Ro_Art Page "ပုံသ႐ုပ္​​ေဖာ္​ၿပိဳင္​ပြဲ"၏ အ​ေကာင္​းဆုံးဆုရ က​ဗ်ာႏွင္​့ ထိုက္​တန္​ပါ​ေၾကာင္​း ဤစာတိုျဖင္​့ က​ဗ်ာဆရာကုိ ​အ​ေဝးတစ္​​ေနရာမွ ​ေလးစားစြာ ဂုဏ္​ျပဳလိုက္ပါသည္​။

က်​ေနာ္​ ယ်ာတင္​ (႐ိုဟင္​းသား) ပါ။




႐ုိမိခင္​၏ ရင္​တြင္​းငုိသံ

ေရးသားသူ - ရုိခရီးသည္
RB ကဗ်ာ
11.11.2017

ခ်စ္​သားသင္​့ကုိ၊ ဝမ္­​းတြင္​းပုိက္​စဥ္​
ႏုိင္​ငံ့ဂုဏ္​​ေရာင္­​၊ ထြန္​း​ေတာက္​လင္​း­ဖုိ႔
ကဝိသူ​ေတာ္​၊ လမ္​းမွန­္​ျပဖုိ႔
စိတ္​တြင္​စြဲျမဲ၊ ပုိ­က္​မွတ္​ထားခဲ့ ​
ေရႊခဲအလား၊ သားအသင္​
လမ္​းျပတာရာ၊ ျဖစ္​ခဲ့­မည္​ပင္​။

သုိ႔​ျဖစ္​​ေသာ္​ျငား­၊ ကံမဆုိင္​လုိ႔သာ
တုိ႔တုိင္​း​ေရႊ​ေျမ၊­ ငရဲမိစၦာ
ဒုစ႐ုိက္​​ေၾကာင္​့၊ ပ­်က္​ရ႐ွာ။

ဓန ဥစၥာ၊ ရတနာအျဖာျဖာ
ဓါးျပခံ၍သာ၊ သက္​လု​ေျ­ပးလာ
ပင္​လယ္​ဘီလူး၊​ ေစာင္­​့ရင္​း​ေတြ႔၍
သင္​့ဝိဥာဏ္​ပင္​၊ သူမ­်ဳိခ်ကာ
သက္​စ​ေတးလုိက္​ရသည္​သ­ာ။

အုိ---ခုပင္​​ေသာ္​ကာ­း
လျပည္​့ဝန္​းပမာ၊ သင္​­့မ်က္​ႏွာထား
႐ႈ၍စိတ္​မသာ၊​ ေၾကာင္​­့ၾကရတယ္​
လြန္​႔ထက္​လြန္​ကုိ၊ ဗ­်ာဆုံ႐ွာသည္​။

သား​ေရႊ​ေသြးပင္
ေနလ​ေက်ာ္​ျဖတ္​၊ ဘုရ­ား႐ွင္​သုိ႔
တုိ႔သံသရာ၊ သြား​ေလွ်ာ­က္​တင္​​ေလာ့။

Ro_Art Page ၏ ပထမအႀကိမ္​ "ပုံသ႐ုပ္​​ေဖာ္​ၿပိဳင္​ပြဲ"ဝင္​က​ဗ်ာမ်ားထဲက အ​ေကာင္​းဆုံးဆုရ က​ဗ်ာ




၂၈ စကၠန္​႔ ဖန္​သားျပင္​​​ေပၚက ႐ိုဟင္​ဂ်ာ့ဘဝ တစ္​စိတ္​တစ္​ပိုင္​း

ေရးသားသူ - ယ်ာတင္​ (႐ိုဟင္​းသား)
RB ကဗ်ာ
17.10.2017

(၁)

စိမ္​းလန္​းတ့ဲ ​ခ်ဳံပုတ္​ကုိ​ေနာက္​ခံထား
ခ်ဳံပုတ္​​ေ႐ွ႕က ​ေခ်ာင္​းတစ္​ခုလား
ေခ်ာင္​းအလြန္​ လူတစ္​အုပ္​ ျမင္​ရတာ ဝုိးတဝါးဝါး
သူတို႔ ဘယ္​သူ​ေတြမ်ားလဲ။

(​၂)

အံု႔မိႈင္​းဖံုးလြမ္းလ်က္​ရိွတ့ဲ မီးခို​ေရာင္​တိမ္​လႊာျပင္​
ထို​တိမ္​လႊာျပင္​ေအာက္​ လူတစ္အုပ္​
ထိုလူအုပ္​ထဲမွာ အထုပ္​ထမ္​းသူက ထမ္​းလ်က္​နဲ႔
သူတို႔ ဘယ္​ကမာၻကုိ ခရီးႏွင္​​ေနတ့ဲ ခရီးသားလဲ
အ့ဲဒီေျမျပင္​မွာ ပူပင္​​ေသာက​ေတြ ခင္​းထား​​ေလသလား
မရႊင္​မျပ႐ုပ္​​သြင္​နဲ႔လူသားမ်ား ႐ုတ္​လ်က္​သဲလ်က္​။

(၃)

ေဖ်ာ့​ေတာ့​ေတာ့ စပုဒ္​႐ွပ္​အ​ေရာင္​က
သူ႔မ်က္​ႏွာ​ေသး​ေသးကုိလည္​း သြားလႊမ္​းဖံုးထား
သြားႏုလဲတ့ဲ သက္​ရြယ္​က
အျပစ္​ကင္​းစင္​တာ သက္​​ေသျဖစ္​မလား
အို ... ဒီက​ေလး နက္​နက္​နဲနဲ ရိႈက္​​ေနလ်က္​
ရိႈက္​သံက ႏွလံုးသားရဲ႕​ဗဟုိက ထြက္​လာဘိအလား
စီးက်လာတ့ဲ ပါးျပင္​​ေပၚက မ်ည္​ရည္​ပူစပ္​​ေနမလား
ၾကည္​့​ေနတ့ဲ မ်က္​လံုး​ေတြမွာ
သူ႔ဆုံးရႈံးမႈက ႀကီးမား​ေန​ေၾကာင္​း​ေတာ့ သိသာ။

(၄)

သဲျပင္​က ​အမိုးအကာမ့ဲ၊ ​ေန​ေရာင္​ကလည္​းက်ဲက်ဲ
ထိုအဆီးအကာမဲ့ ​ေနပူ​ျပင္​းျပင္​းေအာက္​မွာ
အမ်ဳိးသမီးတစ္​ဦး ​ေျခကုန္​လက္​ပန္​းက်​ေနသလား
သမီးရင္​ခြင္​ကုိတိုးကာ လဲ​ေလ်ာင္​း​ေနလ်က္​
ႏြမ္​းနယ္​​ေနတ့ဲ အ​ေမကုိ ပိုက္​ထားတ့ဲသမီးက
မ်က္​ရည္​ကုိ လက္​က​ေလးႏွင္​့ သုတ္​​ေနလ်က္​
တစ္​ခ်ဳိ႕သားသမီး​ေတြ မိခင္​့ကုိယ္​​ေပၚမွာ ​ေခြထိုင္​​ေနလ်က္​
က​ေလးငယ္​ ႏွစ္​​ေယာက္​ ​ေကာင္​းကင္​​ေအာင္​က တိမ္လႊာကုိ ​ေငးၾကည္​့​ေနလ်က္​
ဒါဟာ ...
စိတ္​ကူးနဲ႔ဆြဲတ့ဲ ပန္​းခ်ီကားတစ္​ခ်ပ္​လို႔ ထင္​​ေနသလား
ထင္​သလို မဟုတ္​တာ​ ငါတို႔ ရိွ​ေနဆဲပါ ထင္​ထင္​႐ွား႐ွား။

(၅)

အိုး ... ​ေလာကဓံအ​ေတြ႔အၾကံဳရင္​့တ့ဲ အဘြားအို
ေျမး​ေလးပုခံုး​ေပၚ နားခိုဖို႔ လဲက်​ေနတာလား
လဲက်​ေနလို႔ နားခို​ေနတာလား
ေမာပန္​းလြန္​းတ့ဲ အဘြားရဲ႕အမွီခံ ​ေျမး​ေလးရဲ႕ရိႈက္​အငုိ​ေၾကာင္​့
ေဟာဒီႏွလံုးသားကုိ တစ္​စီ​ေၾကမြသြား​ေစတယ္​။

(၆)

ဝုိးတဝါးျမင္​​ေနရတ့ဲ ​ေတာင္​တန္​း
ထို​ေတာင္​တန္​း​အ​ေပၚမွာ မီးခိုး​ေရာင္​ တိမ္​ျပင္​မ်ား
ထိုတိမ္​ျပင္​ေနာက္​ခံက အျပာ​ေရာင္​​ေကာင္​းကင္​
ေ႐ွ႕မွာ ကမ္​းမျမင္​ရတ့ဲ ပင္​လယ္​ျပာ တစ္​ခု
ထိုပင္​လယ္​​ေရ​ေပၚမွာ ​ေလွ​ဗလာ တစ္​စီး
ပ့ဲကုိင္​႐ွင္​နတၱိ ဦးတည္​ရာမရိွ
ပင္​လယ္​​ေရလိႈင္​း ႐ိုက္​ခတ္​ရာေအာက္​မွာ
သည္​​ေလွရဲ႕အနာဂတ္​ ဒီပင္​လယ္​မွာ
ဘယ္​​ေလာက္​ၾကာၾကာ သာယာ​ေနမွာလဲ။

(၇)

ထို​ေလွကသယ္​လာတ့ဲ ႐ိုဟင္​ဂ်ာ​ေတြရဲ႕အနာဂတ္​ဟာလည္​း
မ​ေရရာမႈ​ေတြျပည္​့ႏွက္​​ေနတ့ဲ ​ေလွရဲ႕အနာဂတ္​အတိုင္​းလား။


Heartbreaking moments of Rohingya refugees arriving on the shore after crossing the River to Bangladesh, Sept 30, 2017. (Credit - AFP)




ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​အလံ နဲ႔ သက္​မ့ဲ႐ိုက​ေလး

ေရးသားသူ -- ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB ကဗ်ာ
10.10.2017

ဘယ္​ဖက္​ရင္​အုံး​ေအာက္​တည္​့တည္​့ နီရဲတ့ဲ ႏွလံုးသားရိွတယ္​
ဝါ၊စိမ္​း၊နီ၊ အလယ္​မွာ ၾကယ္​တစ္​ပြင္​့နဲ႔ အလံ​ေတာ္​
အ့ဲဒီအလံ​ေတာ္​ကုိ ႏွလံုးသားရိွရာ ဘယ္​ဖက္​ရင္​အုံးနဲ႔ ကပ္​ထားတယ္​

ဪ ....
သူတို႔က ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​ကုိ ခ်စ္​ျမတ္​ႏိုးတယ္​
သူတို႔က အလံ​ေတာ္​ကုိ တန္​ဖိုးထားတယ္​။
အသက္​ရိွတုန္​းကလည္​း ​ႏွလံုးသားနဲ႔ကပ္​ထားတ့ဲအလံ​ေတာ္​
အသက္​မရိွ​ေတာ့လည္​း ​ဆက္​လက္​လႊင္​့​ထူေနဆဲပါ
သူတုိ႔က ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​ကုိ ခ်စ္​ျမတ္​ႏိုးစြာ ဝတ္​ဆင္​ထားတယ္​
သူတုိ႔က အလံ​ေတာ္​ကုိ အသက္​နဲ႔လဲၿပီး တန္​ဖိုးထားတယ္​။

ဒီမွာ ...!!!
ခိုးဝင္​ေခၚတာ ခင္​​ဗ်ားတို႔အပိုင္​း
ကုိယ္​့ႏိုင္​ငံကုိ ကုိယ္​ခ်စ္​ျမတ္​ႏိုးတာ ကုိယ္​့အပိုင္​း
ကုိယ္​့အလံ​ေတာ္​ကုိ ကုိယ္​တန္​ဖိုးထားတာ ကုိယ္​့အပိုင္​း
လူဆိုတာ ကုိယ္​့သမိုင္​း ကုိယ္​​ေရးရတာ​ေလ။

ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​ရဲ႕ ခြဲျခားဖိႏွိပ္​မႈ သား​ေကာင္​ျဖစ္​ေနရသူမ်ား
အသက္​​​ေတြကုိ နတ္​ျမစ္​အလယ္​မွာ ​ေပးဆပ္​ခံလိုက္​ရတယ္​။
ဒါ​ေပမယ္​့....!!!
ကုိယ္​ခ်စ္​တဲ့ ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​အလံကုိ
ႏွလံုးသားအ​ေပၚတည္​့တည္​့ ဘယ္​ဖက္​ရင္​အုံးနဲ႔ ကပ္​ထား​ေနဆဲပါ
ဟုတ္​တယ္​ ...
သူတုိ႔က ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​ကုိ ခ်စ္​ျမတ္​ႏိုးစြာ ဝတ္​ဆင္​ထားတယ္​
သူတုိ႔က အလံ​ေတာ္​ကုိ အသက္​နဲ႔လဲၿပီး တန္​ဖိုးထားတယ္​။


[ဓါတ္​ပုံ - ဖိႏွိပ္​ရက္​စက္​မႈဒဏ္​ကုိ မခံႏိုင္​၍ တိုင္​းတစ္​ပါးသုိ႔ ထြက္​​ေျပးခိုလံႈႏိုင္​ရန္​ ႀကိဳးစားရင္​း နတ္​ျမစ္​အလယ္​မွာ ​ေလွျမဳပ္​၍ အသက္​ဆုံးပါးသြားသည္​့ ႐ိုဟင္​ဂ်ာ က​ေလးငယ္​မ်ား]






"နာက်ည္​းလြန္းပါ​တယ္​"

ေရးသားသူ - ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB ကဗ်ာ
5.10.2017

အ​ေျမာက္​သံ၊ ​ေသနတ္​သံေတြကုိ ကာရံလုပ္​ၿပီး
ေသ​ေၾကပ်က္​စီးမႈကုိ က​ဗ်ာလုပ္​ရ​ေအာင္​
ဒီႏွလုံးသားမွာ အစြမ္​းအစ နည္​းတယ္​။

ေလာင္​ခ်ာ​ေတြ၊ အ​ေျမာက္​​ေတြ
က်ည္​ဆံ​ေတြ၊ ​ဗုံး​ေတြ
မုန္​းတီးမႈ​ေတြ၊ မနာလိုမႈ​ေတြ
ငါတို႔ဌာ​ေနမွာ တစ္​ဖက္​သတ္​ လာဖူးပြင္​့​​ေတာ့
ဌာ​ေနထဲက ငွက္​က​ေလး​ေတြ
ေ႐ွာင္​ႏိုင္​ရာသုိ႔ ဝ႐ုန္​းသုန္​ကာ ပ်ံသန္​းသြားခ်ိန္​
ငွက္​က​ေလး​ေတြရဲ႕ အ​ေတာင္​ပံ​ေတြ
႐ိုက္​ခ်ဳိးခံရတ့ဲ သတင္​းစကားမ်ား
ၾကားရမ်ား​ေတာ့ နားခါးလြန္​းပါတယ္​။

ျပာလင္​​ေသာ​ေကာင္​းကင္​​ကုိ​ ​ေနာက္​ခံထားၿပီး
ပ်ံသန္​းခြင္​့ မသာဘူး
မီးခိုး​ေတြက တိမ္​တိုက္​​ေတြ​အစား ​ေနရာယူ
မိုးသား​ေတြ​ေတာင္​ စိတ္​​ေကာက္​သြားတယ္​။

ေကာင္​းမွာပဲ... မိုး​ေတြ ရြာသြန္​းရင္​​ေလ
လူ​ေနအိမ္​​ေတြကုိ ဝါးၿမိဳ​ေနတဲ့ မီးကုိ
မီးထဲအပစ္​ခံရတဲ့ အျပစ္​မ့ဲ က​ေလး​ေတြကုိ
မိုးစက္​​ေတြက သပ္​​ေပးႏိုင္​ခ့ဲမွာ​ေပါ့။

အ​ေတာင္​စုံ ခ်ဳိးခံရတဲ့ လူေတြရဲ႕ မ်က္​ရည္​စက္​​ေတြ
ေနရာမွားမွာ စြန္​႔ပစ္​ခံပစၥည္​း ျဖစ္​​ေနရျခင္​း မရိွရင္​
မီး​ေတာက္​ထဲက အိမ္​​ေလး​ေတြကုိ
အ့ဲမ်က္​ရည္​စက္​​ေတြက ကယ္​ႏိုင္​ခ့ဲမွာ။
မီး​ေတာက္​ထဲ အပစ္​ခံရတဲ့ က​ေလးငယ္​ကုိလည္​း
မ်က္​ရည္​စက္​​ေတြက သြားျခံဳ​ေပးႏိုင္​​ခ့ဲမွာပဲ။

လူ႔ဂုဏ္​သိကၡာ​ေသး​ေသး​ေလး အတြက္​
ေပးဆပ္​ရမႈက မတန္​တဆျဖစ္​​ေနရ​ေလ​ေတာ့
ေ႐ွးက ကဝိ​ေတြရဲ႕ဆိုစကား နည္​းပ​ေဒသ​ေတြ​​ေတာင္
မွားယြင္​းကုန္​​ေလၿပီ။

ကမာၻ႕အဖိႏွိပ္​ခံဆုံး ဂုဏ္​ပုဒ္​မွ
အဆင္​့​ေလွ်ာ့ပစ္​ခ်င္​​ေနတ့ဲ လူ​ေတြကုိ
အၾကမ္​းဖက္​သမားဆိုၿပီး အျပစ္​တင္​ရက္​ရင္​
သင္​့လူသား ဝိ​ေသသ​ေတြဟာ
ေတာထဲက က်ား႐ိုင္​းထက္ မသာ​ေလာက္​ပါဘူး။

မ်က္​စိအဆုံးမွာ ​ေကာင္​းကင္​ရိွတယ္​
ေမွ်ာ္​လင္​့ခ်က္​ကုိ အ့ဲအထိ ဆြဲဆန္​႔လုိက္​တယ္​။
ဇီဝိန္​​ေတြကုိ လမ္​းခင္​းလို႔
အာဇာနည္​​ေတြ ဆက္​​ေလွ်ာက္​ခ့ဲတယ္​။
ဒါ​ေတြက
မ​ေန႔ညက မက္​မိတဲ့ အိပ္​မက္​ပါ​ေလ။

အမိဝမ္​းမွ ထြက္​လာကတည္​းက
မျမည္​းစမ္​းႏိုင္​ခ့ဲတဲ့ လူ႔ဂုဏ္​သိကၡာ​ေတြ
ကမာၻပတ္​ၿပီး ႐ွာ​ေတြ႔ခြင္​့မရ​ေတာ့တဲ့ အခါ
ကုိယ္​့အိုးနဲ႔ ကုိယ္​တိုင္​ ခ်က္​စားခ်င္​​ေနတဲ့
သင္​တို႔ ငတ္​မြတ္​​ေနသူ​ေတြရဲ႕လုပ္​ရပ္​က
လုံးဝဥႆုံ မမွန္​ကန္​ရင္​​ေတာင္​
တစ္​စက္​​ေလးမွ မမွားပါဘူး။

အရြယ္​စုံ ​ေလာင္​စာ​ေတြရဲ႕ ​ေပးဆပ္​ရမႈ​ေတြ
ေမ့ရခက္​မယ္​့ ​သမိုင္​းမွာ
ခမ္​းနားႀကီးက်ယ္​စြာ ​ေရးမိခြင္​့ရဖို႔
ငါတို႔မွာ
အသက္​​စုံ​ေတြ စာမ်က္​ႏွာ လုပ္​ေနရတာ
တကယ္​​ေတာ့
ေဟာဒီအသည္​းထဲမွာ နာက်ည္​းလြန္​းပါတယ္​။




တစ္ခ်ိန္တုန္းက အာရ္ကာန္ျပည္

ေရးသားသူ ။ ။ ယ်ာတင္ (႐ိုဟင္းသား) ႏွင့္ ႐ိုမ်ိဳးသန္႔
RB ကဗ်ာ
9.8.2017

ေတာေတာင္အလွ၊ စိမ္းလန္းစိုျပည္
ျမစ္ပင္လယ္၏၊ ေငြလႈိင္းျပာေရ
႐ႈၾကည့္သူကုိ၊ မ်က္လံုးေအးေစ
ေတာင္ေလႏုႏု၊ ေခ်ာင္းေရေအးေအး
ပတ္လည္သူမ်ား၊ ႏွလံုးေအးေစ
ေစတီပုထိုး၊ ေရႊေရာင္လႊမ္း၍
ဗလီဝတ္ေက်ာင္း၊ ဝင္းပလင္း၍
တစ္ခ်ိန္တုန္းက၊ တည္႐ွိခ့ဲသည္
အာရ္ကာန္ျပည္၏၊ ေအးခ်မ္းမႈမ်ား
စာရြက္ႏွင့္မင္ဆံုး၊ ေရးခ်၍မကုန္
အဟုတ္ရိွခ့ဲ၊ သမိုင္းကသက္ေသ။

သည္ျပည္္ေျမဝယ္၊ တစ္ထီးတစ္နန္း
တစ္ပါးတည္းမင္းရဲ႕၊ တစ္မိန္႔ၾကားဝယ္
တစ္ေရကုိေသာက္၊ တစ္ေျမတည္းေန
ေအးလည္းအတူ၊ ပူလည္းအမွ်
ခံစားစံစား၊ ေဝကာေပ်ာ္ပါး
ေၾကာက္စိတ္ဟူ၍၊ မရိွျမဴမွ်
သူ႔အိမ္ကိုယ္လည္၊ ကိုယ့္အိမ္သူဧည့္
ခုႏွစ္မ်ိဳးႏြယ္၊ မတူကြဲလည္း
လက္ခ်င္းတြဲ၍၊ ရင္ခ်င္းထိ၍
ႏွစ္အလီလီ၊ ျဖတ္သန္းခ့ဲသည္
အဟုတ္ျဖစ္ခ့ဲ၊ သမိုင္းကသက္ေသ။

ၾကားမိသူမ်ား၊ အတုယူဖြယ္
တစ္ခ်ိန္တုန္းက၊ ညီၫႊတ္မႈမ်ား
အခ်င္းခ်င္းၾကား၊ ခင္မင္မႈမ်ား
ေန႔ညသာကုန္၊ ေျပာျပ၍မဆံုး
ယံုခက္​​ေနရင္​၊ သမိုင္းေလ့လာ
မလႊဲေတြ႔မည္၊ ရာဇာဝင္မွာ။

တစ္ခ်ိန္တုန္းက၊ အာရ္ကာန္ျပည္၏
ေရႊေခတ္ကာလ၊ အခ်ိန္ျမတ္မ်ား
ျပန္ကာတစ္ခါ၊ ရခ်င္စိတ္ျပင္း
တမ္းတစိတ္ကုိ၊ တရားခ်ရန္မွာ
လြန္စြာခက္ခဲလွပါတကား။



မိုးသီး​ေပါက္​​ေအာက္​က အျပံဳးမ်ား

ေရးသားသူ - ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB ကဗ်ာ
2.8.2017

အစုတ္​မွာမွ ကမ္​းကုန္​စုတ္​တာ
ဒီမွာ တစ္​ခ်က္​!!!
ျမင္​​ေအာင္​ၾကည္​့​လိုက္​စမ္​း
ပန္​းခ်ီကားႏြမ္​း တစ္​ကား
အ့ဲဒါ​ေလ ...
ငါတို႔ရဲ႕ နားခိုစရာ​။

မျမင္​ရ​ေသးဘူး​လား
အျပံဳး​ေတြကုိ ​ေက်ာ္​ၿပီးၾကည္​့လိုက္​ပါ
အ့ဲဒါ​ေလ...
"တဲ"လို႔​ေခၚတ့ဲ ဒီအ​ေဆာင္​စုတ္
ငါတို႔ရဲ႕ ရာသီစုံဒဏ္​စုံ ​ေျဖစရာ​။

ပန္​းခ်ီကားႏြမ္​း​ေလးကုိ ​ေနာက္​ခံထား
ဘဝဟာ ခါးသီးမႈသက္​သက္​ပဲလား
နာၾကည္​းမႈ​ေတြ ခဏ​ေမ့ထားၿပီး
အျပံဳးသန္​႔သန္​႔​ေတြ ၿပိဳင္​တူထုတ္​လႊင္​့​​တယ္​
စၾကာဝဠာတစ္​ခြင္​ လင္​း​ေစခ်င္​တ့ဲ ဆႏၵနဲ႔​ေပါ့
ငါတို႔ဟာ ...
ကမာၻ႕အဖိႏွိပ္​ခံဆုံး မ်ဳိးလူသား။

ဆက္​​​ေခၚခ်င္​​ေသးသလား!
ငါတို႔ကုိ အၾကမ္​းဖက္​သမား
"ျဖစ္​ရ​ေလျခင္​း" စကားလံုးကုိ ​
တအံ့တဩ ေရရႊတ္​ရင္​းနဲ႔သာ
အနာဂတ္​ကုိ ႀကိဳတင္​​ေၾကာက္​​ေနရတယ္​
အၾကမ္​းဖက္​သမားလို႔ ​ေခၚခ်င္​​ေနသူမ်ား
ငါတို႔အျပံဳး​ေတြကုိ ဘာသာျပန္​လြဲ​ေနတယ္​။

သိ​ေစခ်င္​လိုက္​တာ!
"ေမွ်ာ္​လင္​့ခ်က္​​ေတြ
ထပ္​တလဲလဲ မုဒိမ္​းက်င္​့ ခံ​​ေနရျခင္​း​ရဲ႕​ေနာက္​မွာ
မ်က္​ရည္​စက္​မ်ား ...
ေသြးရည္​စက္​မ်ား ...
ႏွလုံးသားရဲ႕ ဗဟုိခ်က္မွေျမသုိ႔ခ
အဆက္မျပတ္ စီးက်ေနဆဲပါ။

စုံလင္​တ့ဲ မတရားမႈနဲ႔ အ​လဲထိုးခံရလည္​း
လြယ္​လင္​့တကူ လက္​မ​ေလွ်ာ့တတ္​သူမ်ား
ငါတို႔ စစ္​မွန္​စြာ ျပံဳးႏိုင္​​ေနဆဲပါ
ေမးခ်င္​မိတာ​ေလး​ တစ္​ခု!
ငါတို႔ မရံႈးနိမ္​့​ေသးဘူးမလား 
ငါတို႔ အ​ေရးမနိမ္​့​ေသးဘူးမလား

ျပဳမိတ့ဲ ​ဆႏၵတစ္​ခု!
"ငါတို႔ရဲ႕ ​မိုးသီး​ေပါက္​​ေအာက္​က အျပံဳး​ေတြ
ၿငိမ္​းခ်မ္​း​ေရး ပန္​းပြင္​့မ်ားအျဖစ္​ပဲ
ထာဝရ ႐ွင္​သန္​ခြင္​့ရပါေစ​သား။"

ယ်ာတင္​ (႐ိုဟင္​းသား)

၁၉၄၅ ခုႏွစ္တြင္ Akyab Island ၌ ရုိက္ကူးထားသည့္ပုံ (ဓါတ္ပုံ - villagehistorypics)


ရြတ္ထားတဲ့ လိပ္စာက

ေရးသားသူ - မုိးသင္းေ၀ဇံ
RB ကဗ်ာ
25.2.2017

(၁)

အေ႐ွ႕ စူးစူူးဘက္သုိ ့..
ဝင္ခြင့္မျပဳတဲ့ သိစိတ္ေတြက ႀကိဳလင့္ေနတယ္
အေရျပားေပၚက ဘာသာစကားက ျဖတ္သန္းခြင့္မျပဳဘူး နံနက္ရယ္
မပုိင္ဆုိင္ေတာ့တဲ့ အရြယ္လြန္လုိျခင္းက
တုိ ့ၿမိဳ႕ေလးရဲ ့ ကမ္းထိပ္မွာ..
Akyab တဲ့

ထင္းရွာတဲ့ ၿမိဳ႕အေနာက္ဘက္က ကေလးေတြက ဒီကမ္းေျခေတြမွာ ရွိခဲ့ဖူးတယ္..
အဝါေရာင္ယႏၲရာႀကီးေတြ၊ တူခ်က္ေတြေအာက္မွာ အမႈန္႔ျဖစ္သြားရတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းေတြက ဝတ္္ျပဳသံေတြ..
ျမစ္ရဲ့ ၾကမ္းျပင္ေအာက္မွာ..
ၿမိဳ႕လယ္ရဲ႕ ကတၱရာလမ္းမေပၚမွာ
ကေလးရဲ႕ ဦးေႏွာက္ဟာ
ဆတ္ဆတ္ခုန္လုိ ့သူ ့အေမကုိ လုိက္ရွာေနတယ္..

ပုိက္သည္ရပ္ကြက္က အဘြားအုိဟာ
က်မ္းစာကုိရင္ထဲေပြ႔ဖက္လုိ ့..

မီးခိုးေတြအူၿပီး အပြတ္လုိက္ထြက္ခဲ့ဖူးတဲ့ စက္ရုံေတြ
ၿမိဳ႕ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္လြင္ျပင္မွာ အခ်ိန္ေတြကုိ ရပ္တန္႔လုိ ့..

ရြတ္ထားတဲ့ လိပ္စာက အေ႐ွ႕စူးစူးဘက္..
သုိဝွက္ေနတယ္…

(၂)

မၿပီးျပတ္ေသးတဲ့ အက္ေဆးဟာ တုိ႔ၿမိဳ႕ေလးအေၾကာင္းေပါ့
ရထားလမ္းေၾကာင္းဟာ ျပည္ေတာ္သာ၊ဘုေမ၊ေရခ်မ္းျပင္ဆီ ျဖတ္သန္းသြားတယ္ မဆုံးလုိက္ဘူး
သဲေခ်ာင္းက စီးဝင္လာတဲ့ ေခ်ာင္းဟာ
လမ္းခုလပ္ ေျမဖုိ႔ခံလုိက္ရတယ္
မဆုံးလုိက္ဘူး
လက္တစ္ဖက္စာ မျပည့္တဲ့ ေရွးေဟာင္းဘုရားေက်ာင္းေတြ
၂၀၁၂ မွာ ေရတြက္လုိ႔ မရတဲ့ အမႈႈန္႔ေတြ ျဖစ္သြားတယ္
စစ္ေတြကုိ က်တဲ့ ေလာင္မီးဟာ
ဘဂၢဒက္လုိ ကင္မရာရဲ႕ မွန္ဘီးလူးမွာ
မီးခုိးေငြ႔ေတြ အျပည့္
ကင္မရဲ႕ မွန္ဘီးလူးမွာ အနီေရာင္ေတြ အျပည့္..

မၿပီးျပတ္ေသးတဲ့ အက္ေဆး တုိ႔ၿမိဳ႕ေလးအေၾကာင္းေပါ့
ေႏြဦးေရာက္ရင္ လက္ပံပြင့္ေတြနဲ႔ အတူျမင္ရတဲ့ ေရခဲေခ်ာင္းသည္ေတြ
ကာကီေရာင္ ေဖာ့ဦးထုတ္နဲ႔ အၿပိဳင္အဆုိင္
လမ္းေပၚက ဆန္ကြဲေတြကုိ ေကာက္ယူေနတဲ့ ေၾကးနီေရာင္ကေလးေတြ
ကမ္းနားလမ္းမွာ အၿပိဳင္အဆုိင္ ယဥ္ေက်းမႈ သုံးေရာင္ျခယ္တဲ့ ႐ူပေတာင္မွာ
တရုတ္မုန္႔ေတြ ဒီအခ်ိန္ဆုိ လွမ္းထားတယ္
မဆလာနံ႔ဟာ ညေနဆုိ
ဗီဒီယုိရုံေတြရဲ႕ ေအာ္သံေတြနဲ႔ အတူတူ သင္းလုိ႔
စစ္ေတြကုိ က်တဲ့ ေလာင္မီးဟာ
ထရုိင္လုိ သတင္းေထာက္ရဲ႕ မွတ္စုစာအုပ္မွာ
အေရအတြက္ေတြ အျပည့္
က်ဆုံးေနတဲ့ သူေတြအျပည့္..

(၃)

ရြတ္ထားတဲ့ လိပ္စာဟာ တုိ႔ၿမိဳ႕ေလးနဲ႔တူပါရဲ႕
ဒါ တုိ႔ၿမိဳ႕မဟုတ္ဘူး
တလင္းျပင္လုိ႔ ၿမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕ အလယ္တစ္ျခမ္းဟာ ေမွာင္မည္းေနတယ္
ၿမိဳ႕ဟာ လူအုိရုံရဲ႕ညလုိ…
သက္ျပင္းသံ တရွဲရွဲနဲ႔…..

ရြတ္ထားတဲ့ လိပ္စာဟာ တုိ႔ၿမိ႕ေလးနဲ႔တူပါရဲ႕
ဒါ တုိ႔ၿမိဳ႕မဟုတ္ဘူး...။

#မုိးသင္းေဝဇံ



မနက္စာ အ႐ွာထြက္ရာမွာ

ေရးသားသူ - ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB ကဗ်ာ
8.2.2017

ကြပ္ကဲေရးမွဴး ထုတ္ျပန္အမိန္႔
ျငင္းမသာ၍ အိမ္ကုိစြန္႔ခြာ
သူတစ္ပါးထံ ကပ္ခိုလႈံရင္း
ဒုကၡေသာင္းေပါင္း ရင္ဆိုင္ေနလ်က္
ဘဝေန႔ရက္ ျဖတ္သန္းေန၏။

တစ္ထပ္စားလွ်င္ ေနာက္တစ္ထပ္ငတ္
သည္ေန႔ကလည္း မနက္စာမ့ဲ
ငါးသန္ေသးႏုပ္ ရလို႔ရျငား
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ ရင္ဝယ္ပိုက္လ်က္
ရြာအနားက ေခ်ာင္းကုိဆင္း၏။

အေမအိုကုိ ႐ွာေကြၽးခ်င္၍
တြန္းပိုက္ႏွင့္ငါ ေခ်ာင္းထဲ႐ုန္းခ်ိန္
မထင္မွတ္ဘဲ ငါ့နားထဲဝင္
"ေဟ့ေကာင္ကုလား ဒီကုိလာစမ္း"
အသံထြက္ရာ ေခ်ာင္းကမ္းစပ္ကုိ
တုန္တုန္လႈပ္လႈပ္ ေမာ့ၾကည့္လိုက္၏။

စစ္ေရာင္ဝတ္စုံ ျခံဳထားသူမ်ား
သံျပင္းျပင္းျဖင့္ မိန္႔ေခၚလိုက္လွ်င္
သူတို႔ေ႐ွ႕ေမွာက္ သြားႏွင့္ခ့ဲ၏
ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပင္ ခ်ီးျမႇင့္သည္က
ငါ့မ်က္ႏွာေပၚ လက္သီးမာမ်ား။

လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ေနာက္သုိ႔ဆြဲ၍
တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ႀကိဳးျဖင့္ခ်ည္ေႏွာင္
ေနာက္ေက်ာျပင္ကုိ ေျချဖင့္ကန္သည္
သည္လိုႏွင့္--
သူတို႔ေခၚရာ အသံတိတ္လ်က္
လူကေလးငါ လိုက္သြားရ၏။

စခန္းေရာက္လွ်င္ တိုင္ႏွင့္ခ်ည္ၿပီး
ေျချဖင့္လက္ျဖင့္ ညႇဥ္းပန္းခ့ဲသည္
သည္းသည္းမ့ဲမ့ဲ ငုိေတာင္းပန္လည္း
စစ္ဝတ္စုံႏွင့္ ယင္းတို႔မွာက
သနားမႈဟူ၍ အလ်င္းမရိွ။

ဖမ္းဆီးခ်ိန္က မနက္ ၈ နာရီခြဲ
လႊတ္ေပးခ်ိန္က ညေန ၄ နာရီခြဲ
ၾကားကာလမွာ ေရငတ္ေန၍
ေရတစ္ခြက္ငါ ေတာင္းခ့ဲေသာ္လည္း
ျပန္ရသည္က ပါး႐ိုက္တစ္ခ်က္ႏွင့္
"ေခြးဘဂၤလီ ေသေပေတာ့ကြ" တ့ဲ။

စားျခင္းမ့ဲလည္း ငါေနႏိုင္သည္
အိမ္ျပန္မေရာက္ ခ်စ္သားအတြက္
အေမတစ္ေယာက္ စိတ္ပူမည္ကုိ
ေတြးမိတိုင္းမွာ ရင္ထဲနာက်င္
ငါသည္--
အေမ၏ သည္းပြတ္ရတနာေလ။

လႊတ္မိန္႔ရ၍ အိမ္ျပန္ဖို႔ျပင္
လဲရာကထ ေျခလွမ္းလိုက္လွ်င္
ခႏၶာကုိယ္သည္ ဗုန္းဗုန္းေျမသုိ႔
ၿပိဳက်သည့္ကုိယ္ ျပန္မတ္ဖို႔ရန္
အႀကိမ္ႀကိမ္ငါ အားထုတ္ခ့ဲလည္း
ဒီခႏၶာက နာက်င္လြန္း၍
မတ္တတ္ရပ္ဖို႔ မည္သုိ႔မွ်မတတ္ႏိုင္ခ့ဲေခ်။

ထို႔ေၾကာင့္--
တြားျခင္းတစ္ပုိင္း လွမ္းျခင္းတစ္ပိုင္း
ေျခလက္အစုံ အသုံးျပဳလ်က္
ငါ့အိမ္ရိွရာ... အေမ႐ွိရာသုိ႔
တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ တေရြ႕ေရြ႕ခ်ီ
အိမ္ေရာက္ခ့ဲခ်ိန္ ေနဝင္ခါနီးၿပီေလ။

ဪ--
မနက္စာကုိ အ႐ွာထြက္သည္မွာ
ညေနစာပင္ ဖ်က္ဆီးခံရၿပီ
ငါ႐ိုဟင္ဂ်ာ လူငယ္ေလး၏
ေတြ႔ၾကံဳရေသာ ၾကမ္းၾကဳတ္မႈလည္း
သည္အရြယ္ႏွင့္ မလိုက္ေအာင္ပင္
ယုတ္မာပက္စက္ လွပါတကား။

မွတ္ခ်က္ ။ ။ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္၊ က်ီးကန္းျပင္ေက်းရြာအုပ္စုမွ (၁၃) ႏွစ္အရြယ္ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ကေလးသည္ ငါး႐ွာထြက္ရာတြင္ စစ္သားမ်ား၏ ဖမ္းဆီးျခင္းခံရၿပီး စစ္သားမ်ားက ၎လူငယ္ေလးကုိ လူမဆန္စြာ ညႇင္းပန္းႏွိပ္စက္ခ့ဲသည့္ ျဖစ္ရပ္ကုိ ပုံေဖာ္ေရးဖြဲ႔ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

(ဓါတ္ပုံ - Ro Arif Kassim Facebook)

ကမာၻႀကီး ရင္​နာမွာ​ေပါ့​ဗ်ာ

ေရးသားသူ -- ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB ကဗ်ာ
3.1.2017

​ေႏြမိုး​ေဆာင္​းဒဏ္​ခံ ​ေနစရာအိမ္
မီးရိႈ႕ခံရ ျပာျဖစ္​သြားလည္​း
​ေမွ်ာ္​လင္​့ခ်က္​​ေတြ ရိွ​ေနဆဲ​ပဲေလ။

သားရဲ႕ဖတ္​စာ မီးျပာထဲမွာ
က်န္​​ေကာင္​းပါရဲ႕ လိုက္​လို႔႐ွာမယ္​
မီးစားၿပီးလို႔ တစ္​ပိုင္​းတစ္​စ​ေလ​။

​ေဖာင္​တိန္​တစ္​​ေခ်ာင္​း တစ္​ရာက်တာ
မမ်ား​ေပဘူး ခင္​​ဗ်ားဆိုလည္​း
တစ္​ျပား​ေတာင္​မွ မက်န္​​ေတာ့ဘူး​ေလ။

အက်ႌ​အထည္​ သားမဝတ္​အား
ဝ႐ုန္​းသုန္​ကား အိမ္​ကထြက္​ရ
ျဖစ္​ပါ​ေစ​ေတာ့ သားမဝတ္​ခ်င္​
လူ႔ဂုဏ္​အ​ေရ ျခံဳလို႔ရရင္​
​ေန​ေပ်ာ္​တယ္​ဆို ခင္​​ဗ်ားယုံ​မလား။

​ေဟ့-- ဒီမွာ
ညီမ​ေလးရဲ႕ အ႐ိုး​ေတြ႔ၿပီ
သိမ္​းထားခ်င္​လို႔ ​ေကာက္​ခံခ့ဲရင္​
တရားခံက သားမ်ားျဖစ္​မလား။

ဟင္​့-- ​ေျပာရင္​းနဲ႔ က်​ေန​ေလၿပီ
သားမ်က္​ရည္​​လည္​း ကုန္​ခမ္​းခါနီး
အခုထိ-
သားတို႔အိမ္​ကုိ သားတို႔ကုိယ္​တိုင္​
မီးရိႈ႕တယ္​လို႔ စြပ္​စြဲ​ေနရင္​
ဒီကမာၻႀကီး ရင္​နာမွာ​ေပါ့​ဗ်ာ။



ဘုရားသခင္ကုိ တိုင္ေျပာျပမယ္

ေရးသားသူ - ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB ကဗ်ာ
7.12.2016

သားက သိပ္ငယ္ေသးတယ္ေလ
သုံးမိုးသုံးေဆာင္းေတာင္ မျပည့္ေသးတ့ဲ အရြယ္ပါ။
ေလာကႀကီးရဲ႕အခ်ဳိအခါး
ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ အေနအထား
ဘာဆိုဘာမွ မသိေသးတဲ့ အရြယ္ေလးပါပဲ။

ေလာကႀကီးကုိ ေရာက္လာခ့ဲၿပီးေနာက္ပိုင္း
အေမရဲ႕ရင္ခြင္နဲ႔ အိမ္ကပုခက္ကေလးထဲမွာပဲ
တစ္လွည့္စီ ခိုလံႈေနရတာေလ။
ဒါေပမယ့္--
ပုခက္ကေလးမွာ သား မေနရတာ
အခုဆို ရက္သတၱပတ္ သုံးပတ္ေက်ာ္ခ့ဲၿပီ။

ဒီေန႔ေတာ့--
ၾကမ္းျပင္မွာ ပက္လက္ေနတဲ့ သားကုိ
အေမ့က သူ႔ရင္ခြင္ထဲ ေပြ႕ပိုက္လို႔
ေျခလွမ္းက်ဲက်ဲ လွမ္းေနတာ သား သတိျပဳမိတယ္။
ျမင့္တစ္ခါ နိမ့္တစ္လွည့္ အေမရဲ႕ေျခလွမ္းေတြေၾကာင့္
ရင္ခြင္ထဲ တင္းက်ပ္စြာဖက္ထားတဲ့ ၾကားကပဲ
သားခႏၶာေသးေသးေလးက လႈပ္ခါေနလို႔။
အေမ ႐ွဳထုတ္တဲ့ ပင့္သက္ ပူပူ
သားမ်က္ႏွာေပၚ အဆက္မျပတ္ က်ေရာက္လို႔။
တစ္ခါတေလ မ်က္ရည္စက္ပူပူေရာ့ပဲေလ။

အေမရဲ႕ရင္ဘတ္ထဲ မုန္တိုင္းတိုက္ေနဘိအလား
အေမရဲ႕ရင္ဘတ္ထဲ ငလ်င္လႈပ္ေနၿပီဘိအလား
အေမ ေမာဟုိက္ေနၿပီ...
အေမရဲ႕ရင္ဘတ္ထဲမွာလည္း ဆူညံေနၿပီ။
ဪ... သား သတိရၿပီ
အေမက ပန္းနာ ေရာဂါသည္ကုိး။

×××××

အခုက ေရေပၚေလွ်ာက္ေနသံ ၾကားရၿပီ။
ေဟာ... အေမ တစ္ခုခုေပၚ တက္ထိုင္လိုက္ၿပီ။
ဘုရားသခင္ကုိ အေမ တသေနၿပီ။
ေနေရာင္မရိွတာ အပထား...
လေရာင္ေလးေတာင္ ပိတ္ပိတ္ေပ်ာက္ေနတယ္။
အေမေရ ...
ဘာေတြ ျဖစ္ေနလို႔ ဘယ္ကုိဦးတည္သြားေနတာလဲ
ဟစ္ေအာ္ ေမးလိုက္တ့ဲအခါေပါ့
အေမက --
သူ႔သားျမတ္အစုံ ဖုံးအုပ္ထားတဲ့ အဝတ္ကုိ ဟေပးခ့ဲတယ္
သူ႔သားေလး ႏို႔ငတ္ေနတယ္မ်ား ထင္ခ့ဲတာလား။
သားငုိသံကုိ အေမ ဘာသာ မျပန္တတ္ခ့ဲတာ
ဒီတစ္ခါ ပထမဆုံး အႀကိမ္ပါပဲ။

ေဟာ ... အေမ မဟုတ္တဲ့ လူစိမ္းေတြရဲ႕အသံ
မၾကားခ်င္းဘဲ သား နားထဲ ဆူဆူညံညံ။
အေမတိုက္တဲ့ ႏို႔ပူပူ တစ္ေအာင့္စုပ္ၿပီးေနာက္
အေမရဲ႕ ရင္ခြင္ေႏြးေႏြးထဲမွာ သားအိပ္ေပ်ာ္သြားေလၿပီ။

×××××


" ဒုိင္း... ဒုိင္း ... ဒုိင္း ဒုိင္း ..."
အဆက္မျပတ္ ေပါက္ကြဲသံမ်ား
သား ႏိုးေနခ်ိန္ ...
အေမရဲ႕ ရင္ခြင္ထဲမွာ မဟုတ္ေတာ့
ေရငန္ေတြ သားပါးစပ္ထဲသုိ႔ ဒလေဟာ စီးဝင္လုိ႔။
သားကုိ ေရငန္မတိုက္ပါနဲ႔လား
ခုနက အေမတိုက္တဲ့ ႏို႔ပူပူ ေသာက္ခ့ဲတာေလ။

အေမေရ ...သားကုိ ခ်န္ရစ္လို႔ ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ
သားကုိ ေရငန္ အတင္း တိုက္ေနတာ
သား ဝမ္းေတာင္ ေပါက္ကြဲလုမတတ္ ျဖစ္ေနၿပီ။
အေမေရ...သားေနသာတဲ့ အေမရဲ႕ရင္ခြင္ ဘယ္မွာလဲ။

××××

"ရက္စက္လိုက္တာဗ်ာ..."
"လူ႔စိတ္မရိွလိုက္တာဗ်ာ..."
"ဒီကေလးမွာ ဘာအျပစ္ရိွလို႔လဲ..."
"သနားလိုက္တာဗ် ..."

လူစိမ္းေတြ... သားမသိတဲ့ လူေတြ။
ဒီလူေတြ ဘာေျပာေနတာပါလိ္မ့္။

ဘယ္သူက ရက္စက္တာလဲ
ဘယ္သူက လူ႔စိတ္မရိွတာလဲ
သားက ဘာအျပစ္က်ဴးလြန္လို႔ အျပစ္ရိွရမွာလဲ
ဘယ္သူက သနားစရာ ျဖစ္ေနတာလဲ
သား ... နားကုိမလည္ဘူး။
အိပ္ရာကုိ လက္နဲ႔စမ္းေနမွေတာ့
အေမရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ ရင္ခြင္အစား
ေအးစက္တဲ့ ရႊံ႕ေျမေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးပဲ ေတြ႔မိ။

ဟာ!!! ဒီလူေတြ...
သားကုိ ဘယ္ဆီ ခ်ီယူသြားေနတာလဲ
အေမရဲ႕ ႏူးညံ့တဲ့ လက္ေတြလည္း မဟုတ္ဘူး။

ဟာ!!! ပိတ္စျဖဴ ...
သားကုိ ဘာလို႔ ဝတ္ေပးတာလဲ။

ဟာ!!! ေျမတြင္းတစ္ခု ...
ဟာ!!! သားကုိ ထည့္ေပးၿပီ ...
ဟာ!!! ေျမဖို႔ ေပးေနၿပီ ...
အေမေရ ... သားကုိ လာကယ္ပါဦးလား။

ဘာအျပစ္က်ဴးလြန္လို႔ ေျမျမဳပ္ေနတာလဲ။
ဟြန္႔... ဒီလူေတြ ဘယ္သူမွ မေျဖဘူး။

ဪ...သားကုိ ဒင္းတို႔ ဘယ္သူမွ မလိုေတာ့မွ
သားလည္း ေျမႀကီးေအာက္ သြားေနပါရေစ။

အ့ဲဒီအရပ္မွာ--
သားနဲ႔ ပုံပန္းသ႑ာန္တူတဲ့
ဆီးရီးယားက အီလန္ကူရ္ဒီနဲ႔ မိတ္ဖြဲ႔လို႔ေနေတာ့မယ္။

×××××

ဒါေပမယ့္--
ေမာပန္းလို႔ ႐ွဴထုတ္တဲ့
အေမရဲ႕ ပင့္သက္ပူပူ အေၾကာင္း...
ရင္ဘတ္ေပါက္ထြက္လုမတတ္ ဆူညံခ့ဲတဲ့
အေမရဲ႕ ပန္းနာေပါက္ခ့ဲမႈ အေၾကာင္း ...
အေမ က်မိတဲ့ မ်က္ရည္စက္ပူပူေတြ အေၾကာင္း....
"ဒုိင္း...ဒိုင္း" အသံေၾကာင့္
အေမနဲ႔ခြဲကြာခ့ဲရတ့ဲ အေၾကာင္း...
သား ဝမ္းေပါက္ထြက္ေလာက္ေအာင္
ေရငန္ အတင္းတိုက္ေကြၽးခ့ဲတဲ့ အေၾကာင္း...
အရာရာကုိ... အေသးစိတ္...တစ္ခုမက်န္
ဘုရားသခင္ကုိ သား ... တိုင္ေျပာျပမယ္။
သား... ဧကန္ တိုင္ေျပာျပမယ္။


ယ်ာတင္(႐ိုဟင္းသား)


မွတ္ခ်က္ ။ ။ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ ေျမာက္ပိုင္းမွ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ား၊ အာဏာပိုင္မ်ား၏ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈကုိ မခံႏိုင္၍ ေလွျဖင့္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံ ဘဂၤလားေဒ႐ွ္႕သုိ႔ သြားေနစဥ္ ဒီဇင္ဘာလ (၄)ရက္ေန႔၌ ပင္လယ္အလယ္တြင္ ေရတပ္၏ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ ေလွျမဳပ္ခ့ဲ၍ အသက္ဆုံးသြားခ့ဲ႐ွာသူ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ကေလးငယ္မ်ားအေၾကာင္းကုိပံုေဖာ္ၿပီး ခံစားေရးဖြဲ႔ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။





"မငုိပါနဲ႔ သားေလး"

ေရးသားသူ - ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB News
18.11.2016

သားေလးေရ...
အိမ္ေတြလည္း မရိွေတာ့ၿပီ။
ခႏၶာမွာပါတဲ့ အဝတ္ကလြဲၿပီး ဘာဆိုဘာမွ မရိွေတာ့တာပါ သား။
သားအေဖလည္း မနက္က အဖမ္းခံရေလၿပီ။

ဒါေပမယ့္ မငုိပါနဲ႔ သားေလး။
သားကုိ တိုက္ႏိုင္တဲ့ သားျမတ္တစ္စုံ
အေမ့မွာ ယခုထိ ရိွႏွင့္ေနတုန္းပဲေလ။

သားေလးေရ...
ဒီဇင္ဘာလ နီးလာေတာ့ ခ်မ္းခိုက္လာတာ မဆန္းပါဘူး။
သဘာဝတရားကုိ အေမတို႔ မလြန္ဆန္ ႏိုင္ဘူးေလ။
ခ်မ္းမယ့္အခ်ိန္မွာ ခ်မ္းမွာပဲ။
ခ်မ္းလြန္းလို႔ သားေလး ခႏၶာကုိ ခ်ဴံးလိုက္တာေတာ့
အေမ့ရင္ထဲ နာက်င္ေစတာေပါ့ သား။
သားကုိ ျခံဳရတဲ့ အဝတ္စုပ္ေတြေတာင္
မီးစားခံဘဝေရာက္ခ့ဲရတာေလ။

ဒါေပမယ့္ မငုိပါနဲ႔ သားေလး။
သားကုိ အေႏြးဓာတ္ေပးႏိုင္တဲ့ ရင္ခြင္တစ္ခု
အေမ့မွာ ယခုထိ ရိွႏွင့္ေနတုန္းပဲေလ။

သားေလးေရ...
သားေလးကုိ လႊဲတဲ့ ပုခက္ကေလးလား။
သားေလးကစားေဖာ္ အ႐ုပ္ေတြလား။
အ့ဲဒါေတြလည္း မီးကုိ မိတ္ဖြဲ႔ရခ့ဲၿပီ။

ဒါေပမယ့္ မငုိပါနဲ႔ သားေလး။
သားကုိ လႊဲႏိုင္တဲ့ လက္ဖဝါးႏွစ္ဖက္
အေမ့မွာ ယခုထိ ရိွႏွင့္ေနတုန္းပဲေလ။

သားေလးေရ...
သားေလးႀကီးလာရင္ အေဖကုိ လိုက္မ႐ွာပါနဲ႔။
သားအေဖက ျပန္လာခြင့္မရတဲ့
မရဏခရီးကုိ ေရာက္ခ့ဲရၿပီ။
သားေလးႀကီးလာရင္ အေမကုိလည္း လိုက္မ႐ွာပါနဲ႔။
အေမလည္း မၾကာခင္
ေလာကႀကီးမွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရလိမ့္မယ္။

မုဒိမ္းက်င့္ခံရတုန္း ဘာလို႔ မတုန္ျပန္ခ့ဲတာလဲ ဆိုၿပီး
သားသာ ခဏခဏ ေမးျဖစ္ခ့ဲရင္
အေမ့မွာ သားကုိ ေျဖစရာ မရိွ ျဖစ္ေနမွာေလ။
သားကုိကယ္ဖို႔ အေမ ေပးဆပ္ရတာ သားရယ္လို႔ေျပာရင္
အ့ဲဒီ အခ်ိန္ သား ဘယ္လိုခံစားေနမလဲ။
အေမ ကုိယ္ခ်င္းစားတတ္တယ္ သား။

တကယ္ေတာ့ အေမ့အတြက္
သားထက္ ဘယ္အရာကမွ မပုိပါဘူး။
တစ္ခုပဲ အေမမွာပါရေစ သား။
သားကုိ အေမ ကယ္ေပးတာ တန္ရေအာင္
အေမတို႔ မတရားခံခ့ဲရတာေတြအတြက္
တရားမွ်တမႈ ေဆာင္က်ဥ္းေပးႏိုင္ဖို႔
တရားသျဖင့္ အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစားပါေလ။
အငုိ တိတ္ပါေတာ့ သားေလး။



"ႏွလုံးသားေတြ မီးတင္ရိႈ႕ေနတာ ရပ္တန္႔ပါ"

ေရးသားသူ - ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB News
November 17, 2016

ေနအိမ္ဆိုတာ-
ေႏြးေထြးမႈေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့
လွပၿပီး ခ်မ္းေျမ့စရာေကာင္းတဲ့
အမိုးအကာနဲ႔ ေနစရာေလး တစ္ခုပါ။

မိသားစုဆိုတာ-
ေႏြးေထြးမႈေတြနဲ႔ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ့
လွပတဲ့ အစုအဖြဲ႔ေလးတစ္ခုပါ။

မိသားစုဝင္ေတြ-
တစ္စုတစ္ဖြဲ႔ ထမင္း ဝုိင္းစားတာတို႔ ....
သားငယ္ေလးက အေမ့ အေပြ႔အပိုက္ထဲ
အိပ္ေမာရင္း ခ်မ္းေျမ့မႈ စည္းစိမ္ ခံစားတာတို႔ ...
တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ စေနာက္ေပ်ာ္ပါးတာတို႔ ...
ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမ အခ်င္းခ်င္း
ခ်စ္စႏိုး ရန္ျဖစ္ရင္း ေမတၱာပြားတာတို႔ ...
အေဖက ႐ိုက္ရင္ အေမ ရင္ထဲတိုးဝင္တာတို႔ ...
အေမက႐ိုက္ရင္ အေဖ့ရင္ထဲ ေျပးဝင္ခိုတာတို႔က
မိသားစု ဝင္ေတြရဲ႕ လုပ္ေနက် သင္ခန္းစာေတြပါပဲ။

အခုေတာ့-
အ့ဲလို ေနအိမ္ေတြကုိ အၿငိဳးႀကီးစြာ မီးတင္ရိႈ႕ေနေတာ့
အ့ဲလို ေမတၱာအသုိက္အျမံဳထဲ ေနေနတဲ့ မိသားစုလည္း
တကြဲတျပား ျဖစ္ေနရတာေပါ့ဟ။

အ့ဲဒီ ေနအိမ္ေတြ မီးရိႈ႕ခံရတာနဲ႔ အတူတူ
မိသားစု ေမတၱာအသုိက္အျမံဳလည္း ျပာက်သြားတယ္
ခ်မ္းေျမ့မႈ အလုံစံုလည္း ျပာက်သြားတယ္
မ်က္ရည္ေတြ က်လြန္းလို႔ ခႏၶာထဲ ေ႐ဓာတ္ခမ္းသြားတယ္။

ၾကည့္ေလ-
အေဖ့ကုိ ႐ိုက္ႏွက္ ဖမ္းဆီးကာ လက္ထိပ္ခတ္၍ ေခၚသြား
အေမက အမ်ဳိးအိမ္တစ္အိမ္မွာ သြားခိုလႈံေနရ
အစ္ကုိက ထြက္ေျပးတိမ္းေ႐ွာင္ေနရ
အစ္မက မုဒိမ္းက်င့္ခံရလို႔ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ စီရင္သြား
ႏို႔စုိ႔ကေလး ညီေမာင္ကုိ အေမ့အေပြ႕ထဲက လုယူၿပီး
တကြၽမ္းကြၽမ္း ေလာင္ေနတဲ့ မီးထဲ ပစ္ခ်
က်ေနာ္ကေတာ့ ျမင္တဲ့အတိုင္းပဲ စပါးစုိက္ခင္းထဲမွာ
အစာေရစာမ့ဲ မ်က္ရည္မွာ အရည့္ျပည့္
ႏွလုံးသားမွာ မီးေတာင္ေပါက္ကြဲေနတာေလ။

ဒီလို တကြဲတျပားျဖစ္ခ့ဲရျခင္း ေနာက္ဆက္တြဲဟာ-
အရယ္အေမာ အစား အငုိအေႂကြး
အခ်မ္းအေျမ့ အစား အပူအပန္
စည္းစိမ္မႈ အစား ဒုကၡခံေနရမႈ
စေသာ ေျပာမဆုံးတဲ့ ေသာကေရာက္မႈ ဝမ္းနည္းရမႈေတြ
နဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕ ခံစားေနရတာပဲေလ။


ဒီမွာ-
ငါတို႔ရဲ႕ ေမတၱာ အသုိက္အျမံဳေလး
ငါတို႔ရဲ႕ မိုးကာ ခ်မ္းကာ ေနအိမ္ေလး
ငါတို႔ရဲ႕ မိသားစု ခိုစရာေလးကုိ မီးတင္ရိႈ႕ေနတာေတြ
ေက်းဇူးျပဳၿပီး ဆက္လက္မက်ဴးလြန္ပါနဲ႔ဟ။
အ့ဲဒီ ေနအိမ္ေတြနဲ႔ မီးရိႈ႕ခံရတာနဲ႔ အတူတူ
ငါတို႔ ႏွလုံးသားေတြလည္း အတူတူ ေလာင္ကြၽမ္းသြားလို႔ပါ။

ေက်းဇူးျပဳၿပီး-
ငါတို႔အိမ္ေတြ ... ငါတို႔ ႏွလုံးသားေတြကုိ
အၿငိဳးတႀကီး မီးတင္ရိႈ႕ေနတာေတြ
ရပ္-တန္႔-က ရပ္-တန္႔-ပါ-ေတာ့။
သင္တို႔ လူသားဆန္ရင္ေပါ့ေလ။
(ဓါတ္ပုံ - စုိးေဇယ်ာထြန္း / ရုိက္တာ)


ငါတို႔အေပၚ ျဖတ္သန္းသြားခ့ဲၿပီ

ေမာင္ဇာနည္ (MYARF)
RB ကဗ်ာ
30.10.2016

နာမည္ေတာင္ မမွည့္ရေသးတဲ့ ႏို႔စို႔ကေလးကုိ
မိခင္ရင္အုံထဲက ဆတ္ခနဲ လုယူၿပီး
တဝုန္းဝုန္း ေလာင္ၿမိဳက္ေနတဲ့ မီးလွ်ံထဲ ပစ္ခ်ေတာ့
အၿငိဳးႀကီးစြာ ေလာင္ကြ်မ္းျခင္းခံလုိက္ရတယ္။
ထိုက့ဲသုိ႔ေသာ အခ်ိန္အခါလည္း
ငါတို႔အေပၚ ျဖတ္သန္းသြားခ့ဲၿပီ။

ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ အစာေရစာျပတ္လပ္လို႔
ေဘးမကင္းတာကုိ သိရက္သားနဲ႔
ဘဝဆိုးက လြတ္ေျမာက္ဖို႔အေရး
မခိုင္ခန္႔တဲ့ စက္ေလွေပၚတက္လိုက္ရေပမယ့္
ေနာက္ဆံုး မီွခိုရာကမ္းကို မေရာက္ႏိုင္ဘဲ
တစ္မိသားစုလုံး ပင္လယ္ထဲနစ္ျမဳပ္ခံလိုက္ရတယ္။
ထိုက့ဲသုိ႔ေသာ အခ်ိန္အခါလည္း
ငါတို႔အေပၚ ျဖတ္သန္းသြားခဲ့ၿပီ။

ကုိယ္ဝန္ေဆာင္ သုံးလတာ ကာလ
အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးေလးဟာ
စစ္သားေတြရဲ႕အုပ္စုဖြဲ႔ တျပံဳးျပံဳး တဏွာေျဖခ့ဲမႈေအာက္
ေသြးတသြင္သြင္ျဖင့္ ကိုယ္ဝန္ဖ်က္ခံလိုက္ရတယ္။
ထိုက့ဲသုိ႔ေသာ အခ်ိန္အခါလည္း
ငါတို႔အေပၚ ျဖတ္သန္းသြားခဲ့ျပီ။

ဘဝရဲ့ အခ်ဳိအခါးေတာင္ မသိေသးတဲ့
ခ်စ္စရာ ခုႏွစ္တန္းေက်ာင္းသားကေလး
စစ္သားေတြရဲ႕ အနီးကပ္ ပစ္ခတ္ခံရၿပီး
အေၾကာင္းမ့ဲ အသက္႐ံႈးဆံုးခံလိုက္ရတယ္။
ထိုက့ဲသုိ႔ေသာ အခ်ိန္အခါလည္း
ငါတို႔အေပၚ ျဖတ္သန္းသြားခဲ့ၿပီ။

မိမိ ခိုစရာအိမ္ေလး မီးရိႈ႕ခံရလို႔
အိုးမ့ဲအိမ္မဲ့ေနတဲ့ အပ်ဳိစင္မိန္းကေလး
နီးစပ္ရာ ေဆြမ်ဳိး ေနအိမ္ကုိ ေျပးခိုလံႈခ်ိန္
စီးနင္းဝင္လာတဲ့ စစ္သားေတြရဲ႕
အၾကိမ္ၾကိမ္အုပ္စုဖြဲ႕ မုဒိမ္းက်င့္ခံရကာ
ေဆးကုသမႈ ခံယူခြင့္မသာခ့ဲတဲ့ေနာက္
ေလာကႀကီးကုိ ေက်ာခိုင္းသြားခ့ဲရတယ္။
ထိုက့ဲသုိ႔ေသာ အခ်ိန္အခါလည္း
ငါတို႔အေပၚ ျဖတ္သန္းသြားခဲ့ၿပီ။

ရြာလံုးကြၽတ္ မီး႐ိႈ႕ခံရစဥ္
အိုမင္းမစြမ္း ျဖစ္ေနတဲ့ အဘိုးအဘြားေတြ
႐ုန္းထြက္လာႏိုင္ျခင္း မတတ္နိုင္႐ွာတဲ့အခါ
မီးေတာင္အလား ေလာင္ၿမိဳက္ေနတဲ့ မီးထဲ
ျပာက်သြားခ့ဲ ရတယ္။
ထိုက့ဲသုိ႔ေသာ အခ်ိန္အခါလည္း
ငါတို႔အေပၚ ျဖတ္သန္းသြားခ့ဲၿပီ။

ဪ... ငါတို႔အေပၚ
ဒီေလာက္ေတာင္ ျဖတ္သန္းသြားခ့ဲျပီလား။
ညွဥ္းပန္းႏိွပ္စက္ခံရမႈမွာ နိႈင္းစရာဆိုလို႔
ေဟာဒီက ငါတို႔နဲ႔ငါတို႔သာ ရိွမယ္ထင္တယ္။
ဒါေပမယ့္...
ျဖစ္ခ့ဲျပီးသမွ် အရာရာကုိ
ေလာကဓံရဲ႕စမ္းသပ္မႈလို႔ မွတ္ယူရင္း
ခံစားခ်က္ခါးခါးေလးေတြကို
သည္းခံမႈနဲ႔ အေပးအယူလုပ္ရင္း
ဘဝကုိ အသက္ဆက္ေနရတဲ့ ငါတို႔ကုိ
အၾကမ္းဖက္သမား သမုတ္ေနတာကေတာ့
ခင္ဗ်ားတို႔ သိပ္လြန္လြန္းပါတယ္ဗ်။




႐ုိ-ဘဝ ျပကၡဒိန္

ေရးသားသူ - ရုိဟင္းစုိးမုိး၀င္း
RB ကဗ်ာ
23.10.2016

( ၁ )

ဘဝ ႕ ႕ ႕
႐ုိဟင္ဂ်ာ့ဘဝတဲ႔ ႕ ႕ ႕
ႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ျပည္တြင္းစစ္မွာ
ႏွိပ္စက္မွဳဒဏ္အလီလီကုိ ရင္ဝယ္ပုိက္လာခဲ႔ရ
ခ်ဳိးျဖဴ ငွက္ရဲ႕ ကူသံသာကုိ
နားစြင့္ဖုိ႔ တေမွ်ာ္ေမွ်ာ္နဲ႔။

( ၂ )

ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ဖန္တီးထားတဲ႔ သံဆူးစက္ကြင္းထဲ
ရံဖန္ရံခါ ေဝ႔လည္ကာျဖင့္
တစ္ဘဝစာ ေသြးနဲ႔ေခြ်းနဲ႔ ရင္းခဲ့တဲ့
ဘဝစုိက္ခင္းၾကီးဟာ
အျမစ္ျပဳတ္မတတ္ နင္းေခ်ခံရျပီ ။

( ၃ )

အိပ္ေရးမဝတဲ႔ စကၡဳ အလႊာထဲ
ေခြးေသဝက္ေသ ေသၾကရတဲ့
ငါ့လူမ်ဳိးရဲ႕ အနိ႒ာ႐ုံျမင္ကြင္းၾကီးဟာ
ေဟာလီးဝုဒ္ ဇတ္ကားေကာင္းတစ္ကားလုိ
ၾကည့္႐ွဳရ ရသေျမွာက္ရဲ႕လားလုိ႕
ရင္နာေၾကကြဲစြာ စစ္တမ္းေကာက္ခ်င္မိပါရဲ႕ ။

( ၄ )

ငွက္ကေလးေတြေတာင္
ေနဝင္ခ်ိန္ဆုိ အိပ္တန္းတက္ဝံ႔ျပီ
လိေမၼာ္ေရာင္ျဖာက်တဲ႔ ဆည္းဆာမွာ
ငါ့လူမ်ဳိးေတြဟာ ႕ ႕ ႕
သားပုိက္ေကာင္တစ္ေကာင္လုိ
ရင္ေသြးေလးေတြကုိ ရင္ဝယ္ပုိက္ကာျဖင့္
အသက္လု စြန္႔ေျပးၾကရတဲ႔ ေခတ္ေရစီးက
ပသာဒဂုဏ္ေျမွာက္ပါရဲ႕ဟင္! ။

( ၅ )

မင္ရည္က်ဲသြားရမယ့္ ဒုိင္ယာရီမွာ
ရင့္ေနတဲ႔အနာေတြက တသြင္သြင္စီးလာေနက်
ေသြးစြန္းေတြနဲ႕ ျခစ္ရာထင္ခဲ႔ျပီ ။

( ၆ )

ကုိးရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲလုိ ရသမေျမွာက္တဲ႕
ရင္နင့္ဖြယ္ ႐ုိ_ဇာတ္လမ္းေတြ
မွ်ေဝခ်င္တာက တပုံၾကီး႐ွိျငားလဲ
ထိမိေအာင္ ခ်ျပဖုိ႔
စကားလုံးက ႐ွာရခက္ေသးရဲ႕ ။

( ၇ )

စာနာစိတ္ညႊန္းကိန္း ေမတၱာဓာတ္ထိန္း ၊
လူသားစိတ္တည္ အမုန္းဓာတ္ျပယ္တဲ႕
ျပကၡဒိန္တစ္ခုကုိ
ေသငယ္ေဇာေမ်ာေနစဥ္ခဏဝယ္
ေတြ႕ျမင္ရပါေစသား ႕ ႕ ႕ ။




အသတ္ခံ သားႏွစ္ေယာက္ မိခင္၏ အျဖစ္

ေရးသားသူ - ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB ကဗ်ာ
14.10.2016

ထိုေန႔မနက္က မိုးေတြ တဖြဲ႔ဖြဲ႔ရြာလို႔
ေနမင္းကလည္း ပုံမွန္ပဲ အေ႐ွ႕ရပ္ဝန္းမွထြက္လာခ့ဲၿပီ။
ပုံမွန္မဟုတ္တာ တစ္ခုလည္း က်မတို႔အတြက္ ျဖစ္ခ့ဲသည္။
က်မတို႔ရြာေလးကုိ စစ္သားေတြက ဝုိင္းလိုက္တာေလ။

ဒီေတာ့--
အိမ္နီးနားခ်င္းလို က်မမိသားစုလည္း အိမ္ထဲမွာ ေနၾကရတာေပါ့။
အျပင္ဘယ္သူ ထြက္ရဲမွာေလေနာ္။
စစ္သားေတြ ေနရာယူထားပုံက တတိယကမာၻစစ္ ဆင္ႏႊဲမည့္ သ႑ာန္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ျဖစ္--
သားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ အလည္ေရာက္လာတဲ့ သားမက္ အတြက္ မနက္စာအျဖစ္
မေန႔ညက ႂကြင္းက်န္ခ့ဲတဲ့ ထမင္းကုိ
က်မ ေၾကာ္ေနခ့ဲသည္။
အိမ္နီးနားခ်င္းေတြရဲ႕ တီးတိုးသံေတြ
က်မနားထဲ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ဝင္လာခ့ဲတာကုိ နားစြင့္ေနရင္းေပါ့။

"စစ္သားေတြ မ်ားလိုက္တာ
ဘာလုပ္မလဲ မသိဘူးေနာ္တဲ့"။

က်မ စုိးရိမ္ခ့ဲေပမယ့္ လြန္ကဲျခင္း အလ်ဥ္းမရိွ။
စစ္သားေတြ အိမ္ကုိလာဝင္စစ္လည္း စိတ္ပူစရာမရိွဘူး။
က်မတို႔ အိမ္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္အက်ဳိးယုတ္မယ့္ ဘာဆိုဘာမွ မရိွ။
အေျခအေနကုိ နားစြင့္ ေစာင့္ဆိုင္းရင္း
မိသားစုအတြက္ မနက္စာကုိ က်မျပင္ဆင္ေနဆဲပါ။
ေနာက္ နာရီတစ္ခ်ဳိ႕စာ အနာဂါတ္ကုိပဲ
က်မ ႀကိဳတင္သိရိွ ခ့ဲလွ်င္။

၉ ရက္ေန႔ညမွာ ျဖစ္ပြားခ့ဲတဲ့ ေနရာနဲ႔ က်မတို႔ရြာက
၆ မိုင္ေတာင္ ေဝးေနသည္ကုိး။
က်မတို႔ရြာနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ဘူး။
စစ္သားက စစ္ေဆးေရးဝင္လုပ္လည္း က်မစိတ္မပူဘူး။

ေတြးမိတုန္း အသံတစ္ခုထက္ေပၚလို႔လား
အသံထြက္လာရာကုိ လွည့္ၾကည့္ေတာ့
က်မတို႔အိမ္ေ႐ွ႕ၾကမ္းျပင္ေပၚ စစ္သားတစ္စု
က်မၾကက္သီးေတြ ျဖန္းခနဲ ထလို႔။
ေၾကာက္ရြံ႕မႈက အသည္းႏွလုံးကုိ ေအးခနဲျဖစ္ေစလို႔။
ေၾကာ္ေနတဲ့ ထမင္းကုိ ေမႊေနတဲ့ ေယာက္မ
က်မလက္ထဲက ျပဳတ္က်သြားခ့ဲၿပီ။
က်မ ခႏၶာက ဘာလို႔တုန္လာခ့ဲသလဲ။
နႈတ္ဖ်ားကလည္း အသံမထြက္လာဘူးေလ။

ဆံြ႔အ ျဖစ္ေနခ်ိန္ကာလ
က်မ သားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ သားမက္ကုိ
စစ္သားေတြက အိမ္ကေခၚထုတ္ၿပီး ေခၚသြားၿပီ။
စစ္သားေခၚရာ လိုက္ေနတဲ့
သားႏွစ္ေယာက္နဲ႔သားမက္ေနာက္ လိုက္ရမလား။
က်မ သားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ သားမက္မွာ
ဘာအျပစ္ရိွလို႔ပါလိမ့္လို႔ စစ္သားေတြကုိ ေမးရမလား။
အေတြးက ေခါင္းထဲ သေႏၶတည္လာခ်ိန္မွာပဲ
သားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ သားမက္တို႔က မနီးမေဝးသုိ႔ေရာက္ေလၿပီ။
ေ႐ွ႕နဲ႔ေနာက္က စစ္သားေတြရဲ႕ အလယ္မွာ
က်မ သားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ သားမက္ပါ။

အသိတရားေခါင္းထဲ ေရာက္လာခ်ိန္
က်မ သားနဲ႔ သားမက္ေနာက္ ေျပးသြားဖို႔ ဟန္ျပင္သည္။
မိုးႀကိဳးပစ္သံအလား အသံတစ္သံ
က်မ နားထဲသုိ႔ တစ္ခ်ိန္တည္း ဝင္လာခ့ဲသည္။
က်မ ဒူးေတြ တုန္လြန္းေနၿပီး
ေျခလွမ္းေတြ ရပ္သြားခ့ဲၿပီ။
က်မ ၾကမ္းျပင္ေပၚ ဗုန္းဗုန္း လဲက်သြားေလၿပီ။

က်မ သားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ သားမက္ေတြ ဘယ္မွာလဲ။
အားယူကာ စဥ္းစားတုန္းေပါ့
ဒုတိယေျမာက္ ေသနတ္ပစ္သံ
က်မနားထဲသုိ႔ ခါးသီးစြာ ဝင္ေရာက္လာခ့ဲၿပီ။
က်မ အသိတရားေတြလည္း
ဒုတိယေျမာက္ ေသနတ္ပစ္သံနဲ႔အတူ တံုးသြားခ့ဲၿပီေလ။

အခ်ိန္က မနက္ ၉ နာရီခြဲခန္႔
က်မ လက္ႏွစ္ဖက္က ေဘးဘီဝဲယာကုိ စမ္းကုိင္မိ။
စိုစြတ္ေနတာက က်မ အဝတ္အစားမ်ား
ေခါင္းေပၚက ဆံေကသာမ်ား
မ်က္စိကုိ အားယူဖြင့္မိခ်ိန္
သမီးက ကတိုက္ကရ ေမးလာသည္
"အေမသတိရၿပီးလားတဲ့"။

က်မ ဘယ္မွာလဲ
က်မ သားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ သားမက္ ဘယ္မွာလဲ
စစ္သားေတြေရာ ဘယ္မွာလဲ။
က်မ ေဘးနားက သမီးရဲ႕မ်က္လုံးေတြေတာ့
ေရကန္ ျဖစ္ေနၿပီ။
ေျမးေလးေတြကလည္း ငုိေနသည္။
က်မ အိမ္မွာ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ
က်မ ေသခ်ာ စဥ္းစားရခက္ေန၏။

အသံေတြ ဗေလာင္ဆူေနၿပီ။
က်မ မၾကားခ်င္ဆုံး အသံမ်ား က်မနားထဲ တိုးေဖာက္လာသည္။
"သား ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ သားမက္ရဲ႕ အေလာင္းေတြ
ေျမႀကီးေပၚ လဲေလ်ာင္းေနၿပီ"တဲ့။

"ဘာ!!!"
က်မ ထလာခ့ဲသည္။
လူေတြ က်မကုိ တင္းက်ပ္စြာ ဖက္ထား၏။
က်မ ဟစ္ငုိခြင့္ရခ်င္လည္း
လူတစ္ေယာက္က က်မပါးစပ္ကုိ သူ႔လက္နဲ႔ အတင္း ပိတ္ထားလိုက္သည္။
အသံထြက္ရင္ ျပန္ေရာက္လာမယ္တဲ့။

"က်မ သားေတြနဲ႔ သားမက္ကုိ ယူလာေပးပါ"
က်မ ေတာင္းဆိုခ်က္ ဘယ္သူမွ ျဖည့္ဆည္းမေပး။
ဘယ္သူမွ အိမ္ျပင္ မထြက္ရဲဘူးေျပာသည္။

က်မ အရာရာကုိ နားလည္လာခ့ဲၿပီ။
ၿပီးလွ်င္ က်မ အိပ္ေမာက်သြားတာလား
ဒုတိယအႀကိမ္ သတိလစ္သြားတာလား
က်မ ဘယ္သိမလဲ။
က်မ ႏိုးလာခ်ိန္မွာ
က်မ ေၾကာ္ထားတဲ့ ထမင္းၾကာ္ကုိေတြ႕သည္
အ့ဲဒီထမင္းေၾကာ္ကုိ ေကြၽးမယ့္ က်မသားေတြနဲ႔ သားမက္ကုိေတာ့
က်မ မေတြ႔ခ့ဲရပါ။

"အေလာင္းကုိ စစ္သားေတြ ကားေပၚတင္ၿပီး ယူသြားတယ္"
ထိုစကားတစ္စြန္႔တစ္ပဲ က်မနားထဲ
ယေန႔ထိ တစ္ရစ္ရစ္ က်န္ေနဆဲပါ။

က်မသားေတြနဲ႔ သားမက္ကုိေတြ႔ရင္
အိမ္ျပန္လာၾကဖို႔ ေျပာေပးပါ။
က်မ သူတို႔ကုိ--
ျပင္းျပင္းျပျပ သတိရေနတယ္လို႔လည္း
ေျပာျဖစ္ေအာင္ ေျပာေပးပါေနာ္။

* ေအာက္တိုဘာလ (၁၀) ရက္ေန႔၌ စစ္သားမ်ားက အိမ္မွေခၚထုတ္ၿပီး အနီးကပ္ ေသနတ္ပစ္ သတ္ျဖတ္လိုက္သည့္ ၁၃ ႏွစ္အရြယ္ႏွင့္ ၂၀ ႏွစ္အရြယ္ အျပစ္မ့ဲ ကေလးမ်ား၏ မိခင္ေနရာကုိ ဝင္ခံစားၿပီးေရးဖြဲ႔ပါသည္။



"RSO အၾကမ္းဖက္သမားလားဟင္"

ေရးသားသူ - ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB ကဗ်ာ
13.10.2016


အႏွစ္ႏွစ္ အလလေပါ့
ေသြးစက္ေတြနဲ႔ ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္းၿပီး
ေဆာက္ခ့ဲတဲ့ အိမ္ကေလးမွာ
ငါတို႔မိသားစုေတြ ျပံဳးတူ ငုိတူ
ေအးတူ ပူအမွ် ေအးခ်မ္းစြာ ေနခ့ဲဖူးတယ္။

အခုေတာ့ေလ ...
ထိုအိမ္ကုိ သူတို႔တစ္ေတြက
ရယ္လ်က္ေမာလ်က္ မီးတင္ရိႈ႕ေနေလၿပီ။

ငါတို႔ရဲ႕အိမ္နန္းေတာ္ကုိ
မီးကတျမံဳျမံဳ ၿမိဳခ်ေနခ်ိန္ ....
သူတို႔တစ္ေတြက ေအာင္ပြဲခံအခမ္းအနားေတြ
သုိက္သုိက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ က်င္းပေနေလၿပီ။

ညီေလးကုိ ဘယ္ဖက္ပခုံးေပၚ
ညီမေလးကုိ ညာဖက္ပခုံးေပၚ
ထမ္းပိုးလို႔ ငါတို႔ ထြက္ေျပးေနရၿပီေလ။

အိုမင္းမစြမ္းျဖစ္ေနတဲ့ အေမအတြက္
ေသျခင္းတရားဟာ
သူတို႔ပစ္လႊတ္တဲ့ အၿငိဳးျပည့္ခ်ည္ဆံနဲ႔အတူ
ေရာက္လာခ့ဲတာက ကံၾကမၼာ လားဟင္။

"အေမအတြက္ မစုိးရိမ္ပါနဲ႔ ...
သာတို႔ပဲ လြတ္ႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ"
အေမေျပာခ့ဲတဲ့ ေနာက္ဆုံး မွားတမ္းစကား
ငါတို႔နားထဲ ထပ္ခါတေလေလ ပဲ့ထင္ဟပ္လို႔ေန။

လြတ္ေျမာက္မႈတစ္ခုက ငါတို႔ေ႐ွ႕မွာ ရိွေနပါအံ့ ...
ခိုစရာ လံႈစရာ ေနရာေလးတစ္ခု
ငါတို႔နဲ႔ မနီးမေဝးမွာ ရိွေကာင္းပါအံ့ ...
ယုိင္ေတာ့မယ့္ ငါတို႔ ေျခလွမ္းေတြရဲ႕အဆုံးမွာေပါ့ဟ။

ေတြ႔ၿပီ ... ခ်ဳံပုတ္တစ္ခု ....
ခဏတာ နားပါရေစ ...
ေတြးမိတုန္းေပါ့ဟ
"ေဟ့ေကာင္ေတြ မေျပးနဲ႔တဲ့"
အသံနဲ႔တစ္ၿပိဳင္နက္
ငါ့ပခုံးႏွစ္ဖက္က ညီ၊ ညီမေလးမ်ား
သူတို႔ရဲ႕ ဘုတ္ဖိနပ္ဝတ္ ေျခေထာက္ေအာက္သုိ႔။

သူတို႔နႈတ္ဖ်ားမွာက
"ေဟ့ ကုလား လက္နက္ကုိင္ အၾကမ္းဖက္သမား"တဲ့။

အ့ဲခ်ိန္တုန္းက ျပန္ေျပာခြင့္မသာခ့ဲဘူး
ငါ့ပါးစပ္မွာ ပါးခ်ဳပ္ပါခ့ဲတာလည္း မဟုတ္ရဘူး
"လက္"ႏွစ္ဖက္ပဲ ရိွတာ
"နက္" ဆိုတာ မရိွဘူး
ဘယ္ကလာခ့ဲသလဲ "လက္နက္ကုိင္" စကား။

ေသြးေတြ ခႏၶာေပၚေပက်ံလ်က္
အာရံုေတြ မႈန္ဝါးလာခ်ိန္
သဲ့သဲ့ေလး ျမင္ခ့ဲရၿပီေလ
သူတို႔နဲ႔အတူ ပါလာတဲ့ ကင္မရာသမားဟာ
သတင္းေထာက္မ်ားလား
ဖုန္းထဲမွာ အေရးတယူ ေျပာေနတဲ့
သူ႔သတင္းစကားက
"အၾကမ္းဖက္သုံးေယာက္ အေသဖမ္းမိရ" သတ့ဲဗ်ာ။

ငါ့နားနဲ႔ ငါၾကားလိုက္တာ
မယုုံရင္ မနက္ျဖန္ ထြက္လာမယ့္ သတင္းစာထဲမွာ
႐ွာဖတ္ၾကေပါ့ဗ်ာ။

ငါ ရယ္ ... ငါးႏွစ္သား ညီေလးရယ္ ... ေလးႏွစ္သား ညီမ ရယ္ ...
"ငါတို႔ RSO အၾကမ္းဖက္သမား ျဖစ္သြားပါေရာ့လား''

အမုန္းတရားနဲ႔ အမွားတရား
ဘယ္ေတာ့မ်ား ဆုံးခန္းတိုင္မွာပါလိမ့္။

#ယ်ာတင္_႐ိုဟင္းသား#



* ရခိုင္ျပည္နယ္၊ ေမာင္ေတာ ေျမာက္ပိုင္းတြင္၊ ျမန္မာစစ္တပ္က အျပစ္မ့ဲ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားကုိ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္၊ အိမ္ေတြ မီးရိႈးၿပီး မဟုတ္မမွန္ အျပန္စြပ္စြဲေနျခင္းကုိ ခံစားၿပီး ေရးဖြဲ႔ထားသည္။





ရိုဟင္ဂ်ာတို႔ရဲ႕အိပ္မက္မ်ား 

ေရးသားသူ - ယ်ာတင္ (ရုိဟင္းသား)
RB ကဗ်ာ
18.9.2016


က်ေနာ္တို႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြက-
အာဏာ႐ွင္ေတြ လုယူလိုက္တဲ့
႐ိုဟင္ဂ်ာေတြရဲ႕မူလ အခြင့္အေရးကုိ ေတာင္းဆိုေနၾကတယ္။

တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ-
တစ္ဌာေနေန ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမ
ရခိုင္ေတြရဲ႕ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔
အဖက္ဖက္က ဆုတ္ယုတ္လာတဲ့
စီးပြားေရးေတြ၊ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးေတြ၊
ပညာေရးေတြ၊ လူမႈဘဝေတြ
အရာရာ တိုးတက္လာဖို႔ ဆႏၵရိွတယ္။ 

ထို႔အတူပဲ- 
ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလုံးက ျပည္သူျပည္သားတိုင္းလည္း 
ရခဲလွတဲ့ လူ႔ဘဝတိုတိုေလးကုိ
လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႔၊
လုံလုံျခံဳျခံဳနဲ႔၊
လူ႔အခြင့္အေရးအျပည့္အဝနဲ႔၊
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔၊
ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔
ေနထိုင္ျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ 

ထို႔အျပင္-
အမိျမန္မာႏိုင္ငံကုိလည္း
လူမ်ဳိးဘာသာ၊ အသားအေရာင္၊ လိင္အဂၤါ၊
ေနရာေဒသ မခြဲမျခားတ့ဲ၊
တန္းတူညီမွ်တဲ့၊
ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာဝေျပာတဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံအျဖစ္
ကမာၻ႔အလယ္မွာ တင့္တယ္ေစခ်င္တယ္။

Rohingya Exodus