(၅) ပုံစံ (၄) နဲ႔ ခရီးသြားျခင္း (သုိ႔) ခရီးတစ္ေလွ်ာက္ ႀကဳံေတြ႔ရတဲ့ အခက္အခဲမ်ား

(၆) ပုံစံ (၄) သက္တမ္း ကုန္ဆုံးလွ်င္ ျပန္လည္အပ္ႏွံျခင္း -- တုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ 

အခု တစ္ပုိင္းခ်င္းစီ ေရးျပပါမယ္။

(၁) ပုံစံ (၄) မွာ ပါ၀င္တဲ့ အခ်က္အလက္မ်ား

အဓိက ပါ၀င္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကေတာ့ --

- အမည္​၊

- အဘအမည္​၊

- မွတ္​ပုံတင္​နံပါတ္​၊

-​ က်ား/မ၊

- ​ေမြးသကၠရာဇ္​၊

- ​ေနရပ္​လိပ္​စာ၊

- ခရီးသြားလိုသည္​့​ေနရာ/​ေဒသ၊

- ခရီးသြားလိုသည္​့ကိစၥ၊

- တည္​းခိုမည္​့လိပ္​စာ

- ခြင္​့ျပဳရက္​​ေပါင္​း၊ (မွ အထိ)

- ဓာတ္​ပုံကပ္​ရန္​​ေနရာ၊

- အသိသက္​​ေသႏွစ္​ဦး၊ (သူတို႔၏မွတ္​ပုံတင္​နံပါတ္​နဲ႔ လိပ္​စာလည္​းပါ)

- သက္​တမ္​းကုန္​ဆုံးကလူကိုယ္​တိုင္​ျပန္​လည္​အပ္​ႏွံရမည့္​့မွတ္​ခ်က္​၊

- ႐ုံးတြင္​းျဖည္​့ရတဲ့အခ်က္​မ်ား (ဒါက႐ုံးမွတ္​တမ္​းအတြက္ သက္ဆုိင္ရာ​​႐ုံးက ျဖည္​့ရတာျဖစ္​တယ္​) စသည္​

(၂) ပုံစံ (၄) အမ်ဳိးအစား (ခရီးစဥ္အလုိက္ Process မ်ား)
အဓိကလိုအပ္​​ေသာအ​ေထာက္​အထား​ေတြက​ေတာ့

- ျပစ္​မႈကင္​း႐ွင္​း​ေၾကာင္​း ရ.ယ.က ​ေထာက္​ခံခ်က္​ (အသိသက္​​ေသႏွစ္​ဦးပါရ)

- ပတ္စ္​ပို႔ဒ္ ဓာတ္​ပုံ (၂ ပုံ သို႔ ၃ ပုံ)

- မွတ္​ပုံတင္​ကဒ္​မူရင္​း/မိတၱဴ

- သန္​း​ေခါင္​စာရင္​း မိတၱဴ

- ပုံစံ (၄) ေလွ်ာက္ထားခ်ိန္မွာ သက္ႀကီးရြယ္အုိမေရြး လူကုိယ္တုိင္ ေလွ်ာက္ထားရ (က်န္းမာေရး မေကာင္းလုိ႔ လူကုိယ္တုိင္ မသြားႏုိင္လွ်င္ ၿမဳိ႕နယ္ ဆရာ၀န္ ေထာက္ခံစာ ပါရတယ္)

မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဒီအဆင့္ထိ ရ.ယ.က အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးကုိ ေပးရတာ၊ မိတၱဴဖုိးနဲ႔ ဓါတ္ပုံဖုိးသာ ကုန္ပါတယ္။

(၄) လ.၀.က ရုံးမွာ ပုံစံ (၄) ေလွ်ာက္ၿပီး ထုတ္ယူျခင္း (လ.၀.က ရုံးထဲမွာ ႀကဳံေတြ႔ရတဲ့ အခက္အခဲမ်ား)

အပုိင္း (၃) မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ အေထာက္အထားေတြကုိ paper clip နဲ႔ စနစ္တက်ညွပ္ၿပီး စာရြက္ၾကားထဲမွာ တိရစာၧန္ပုံပါတဲ့ စာရြက္ေလးေတြကုိ ထည့္ေပးရတယ္။ ၿပီးမွာ ရုံးမွာ ေလွ်ာက္လႊာလက္ခံတဲ့ ၀န္ထမ္းကုိ သြားေပးရတယ္။ ခ်က္ခ်င္း လက္ခံခ်င္မွ လက္ခံတယ္။ အခ်ဳိ႕ကုိ တမင္အခ်ိန္အၾကာႀကီး ေစာင့္ခုိင္းတယ္။ စစ္ေဆးၿပီး အေထာက္အထား မျပည့္စုံရင္ (သုိ႔မဟုတ္) အလုိမက်ျဖစ္ရင္ ခ်က္ခ်င္း ျပန္ေပးတယ္။ ဒီေနရာမွာ ျခေသၤ့၊ ဆင္ေတြလုိ တိရစာၧန္ပုံပါတဲ့ စာရြက္ေတြက အဓိက အေထာက္အထား ျဖစ္သြားတာပါ။

၀န္ထမ္းက မ်ဳိးခ်စ္၊ ေလွ်ာက္ထားသူက ရခုိင္စကားမပီ (သုိ႔မဟုတ္) မုတ္ဆိတ္နဲ႔ဆုိရင္၊ နယ္ဘက္က ျဖစ္ေနရင္ တိရစာၧန္ပုံပါ စာရြက္ေတြ မပါမျဖစ္ပါရတယ္။ မပါဘူးဆုိရင္ အေထာက္အထား စာရြက္အတြဲလုိက္ကုိ ေလွ်ာက္ထားသူရဲ့ မ်က္ႏွာကုိ ေပါက္ၿပီး ဆဲလႊတ္လုိက္တာမ်ဳိးလုပ္တယ္။ အမ်ဳိးသမီး ျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာသာေရးဆရာျဖစ္ျဖစ္၊ သက္ႀကီးရြယ္အုိျဖစ္ျဖစ္ လြတ္သြားတာမ်ဳိး မရွိဘူး။

ရုိဟင္ဂ်ာအမ်ားစုက ဒီလုိ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္စရာေတြကုိ ေရွာင္လြဲဖုိ႔ အတြက္ ရုံးပတ္၀န္းက်င္မွာ အသင့္ရွိေနတတ္တဲ့ ပြဲစားေတြကုိ ခ်ဥ္းကပ္ရတယ္။ ပြဲစားလက္ထဲ ေငြေပးၿပီး အပ္လုိက္ရင္ အဆူအေငါက္၊ ရုိင္းပ်စြာ ဆက္ဆံမခံရေတာ့တဲ့ အျပင္ အေထာက္အထား မျပည့္စုံရင္လည္း အဆင္ေျပသြားတယ္။ အခ်ိန္အတုိင္းအတာတစ္ခုထိ ရုံးနားမွာ ေစာင့္ေနရုံပဲ။ အင္မတန္လူမႈေရးရွိၿပီး အေထာက္အထားမစုံလည္း တာ၀န္ခံၿပီး လုပ္ေပးတဲ့ ပြဲစားေတြက ထုိင္ေစာင့္ေနတဲ့ ေနရာကုိ ရွာေဖြၿပီး ျပန္လာေပးတယ္။

အဲလုိအခ်ိန္မွာ အျခားလူေတြ ဘယ္လုိခံစားရလဲဆုိတာေတာ့ မသိဘူး။ စာေရးသူအေနနဲ႔ ပုံစံ (၄) လက္ထဲေရာက္လာရင္ ရုတ္တရက္ အေမရိကားတုိ႔ ဥေရာပႏုိင္ငံေတြ သြားခြင့္ရသလုိ ၾကည္ႏူးသြားမိတယ္။ ဒီလုိခံစားခ်က္မ်ဳိးကုိ ပုံစံ (၄) ကုိင္ၿပီး စစ္ေတြတကၠသုိလ္မွာ တက္ဖူးတဲ့ ေမာင္ေတာခရုိင္က ရုိဟင္ဂ်ာေက်ာင္းသား/သူေတြ သိၾကမွာပါ။

အမွန္တကယ္ သြားခြင့္ရတာက ခရုိင္အတြင္း ေမာင္ေတာၿမဳိ႕အထိပါ။ ကားနဲ႔ ၄၅ မိနစ္ေလာက္သာ သြားရတဲ့ခရီး .. ဒီေနရာ စာဖတ္သူေတြက ကၽြန္ေတာ္က စိတ္ခံစားခ်က္နဲ႔ေရးတယ္လုိ႔ ထင္ေကာင္းထင္ပါလိမ့္မယ္။ ျဖစ္ရပ္ေတြကလည္း ဇတ္လမ္းဆန္သလုိ ျဖစ္ေနတယ္။

စာဖတ္သူမ်ားအေနနဲ႔ ေမာင္ေတာခရိုင္က ႀကဳိက္တဲ့ ရုိဟင္ဂ်ာတစ္ဦးဦးကုိ ေမးၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ ၉၅% ေက်ာ္က ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတာ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္လုိ႔ ေျပာပါလိမ့္မယ္။

ရခုိင္ျပည္နယ္မွာ “ေျမမ်ဳိ၍ လူမ်ဳိးမျပဳတ္ လူမ်ဳိမွ လူမ်ဳိးျပဳတ္မည္” ဆုိတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ကုိ မ်က္ႏွာစာမွာ စာလုံးအႀကီးႀကီးနဲ႔ ေရးထားတဲ့ ရုံးေတြဆုိရင္ ရုိဟင္ဂ်ာေတြကုိ လူလုိ မဆက္ဆံတဲ့ ရုံးေတြ ျဖစ္တယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ရုိဟင္ဂ်ာေတြဆုိရင္ လ.၀.က ရုံးသြားဖုိ႔ ဆုိရင္ က်ားၿမီးဆြဲရတာထက္ ပုိေၾကာက္ၾကတယ္။

(၅) ပုံစံ (၄) နဲ႔ ခရီးသြားျခင္း (သုိ႔) ခရီးတစ္ေလွ်ာက္ ႀကဳံေတြ႔ရတဲ့ အခက္အခဲမ်ား

ပုံစံ (၄) ေရာက္လာၿပီကြ အခု ခရီးသြားဖုိ႔ ငါ့ကုိ ဘယ္သူ႔မွ မတားႏုိင္ဘူးလုိ႔ ဘ၀ေလျမင့္ခဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီး .. မနက္ (၁၀) နာရီေလာက္ လ.၀.က ရုံးကေန ကားဂိတ္ကုိ တန္းသြားၿပီး အရင္ဆုံး ထြက္မယ့္ ကားတစ္စီးေပၚတက္လုိက္တယ္။ ကားဂိတ္က ဘူးသီးေတာင္ ၿမဳိ႕မေစ်း ေရွ႕တည့္တည့္မွာပါ။ ကားထဲမွာ ထုိင္ၿပီးမွ ရုတ္တရက္ သတိ၀င္လာလုိ႔ ပုံစံ (၄) ကုိ မိတၱဴ ေျပးဆြဲရတယ္။

ဘူးသီးေတာင္ - ေမာင္ေတာ ကားလမ္း (၁၆) မုိင္ တစ္ေလွ်ာက္မွာ ရုိဟင္ဂ်ာ စစ္ေဆးေရး စခန္း (၃) ခု ထက္ မနည္း ပုံမွန္ရွိတယ္။ ဌာနေပါင္းစုံ ေရွာင္တခင္ စစ္ေဆးေရး လမ္းမွာ မၾကာခဏ ႀကဳံရတာ မပါ၀င္ဘူး။ ကားထြက္ၿပီး (၁၅) မိနစ္ေလာက္ အၾကာမွာ ဘူးသီးေတာင္ (၆) မုိင္ တံတာေရာက္ရင္ ကားရပ္တယ္။ ရုိဟင္ဂ်ာေတြခ်ည္း ဆင္းခုိင္းတယ္။ အဲဒီတံတားမွာ ရွိတဲ့ ရဲေတြနဲ႔ လုံၿခဳံေရး ယူထားတဲ့ စစ္သားေတြကုိ ပုံစံ (၄) သြားျပရတယ္။

ရဲေတြနဲ႔ လုံၿခဳံေရးယူထားတဲ့ စစ္သားေတြက ပုံစံ (၄) ကုိ ယူၿပီး ဟုိဟုိဒီဒီေမး .. ပုံစံနဲ႔ တုိက္ဆုိင္ၾကည့္တယ္။ တကယ္တမ္း သူတုိ႔နဲ႔ ဘာမွမဆုိင္ဘူး။ လ.၀.က၊ မ.က.ဖ စတဲ့အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔သာ ဆုိင္တာ။ ကားေပၚက ဆင္းၿပီး ပုံစံ (၄) မျပရင္ ဒါမွမဟုတ္ ပုံစံထဲမွာ တစ္ခုခု လႊဲေခ်ာ္ေနရင္ ဘာျဖစ္မလဲဆုိတာ စာဖတ္သူေတြ မွန္းဆလုိ႔ရမွာပါ။

အဲဒီဂိတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ မိနစ္ (၂၀) ေလာက္ ထပ္သြားရင္ လုိဏ္ဂူႀကီး ေက်ာ္ၿပီး ေမာင္ေတာ (၆) မုိင္ စခန္းကုိ ေရာက္တယ္။ အဲဒီမွာလည္း အလားတူပါပဲ။ ရုိဟင္ဂ်ာေတြ အားလုံးက ကားေပၚကဆင္းၿပီး စစ္ေဆးခံရတယ္။ ဒီဂိတ္မွာ ဌာန သုံးေလးခု ရွိတယ္။ ပုိတာတစ္ခုက ပုံစံ (၄) မူရင္းရဲ့ ေနာက္မွာ လက္မွတ္ထုိးယူၿပီး မိတၱဴ ႏွစ္ေစာင္စီ ေပးရတယ္။ အဲဒီကေန ေနာက္ထပ္ (၁၀) မိနစ္ေလာက္ သြားရင္ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္ေတာရဲ့ အႀကီးဆုံး ကုလား စစ္ေဆးေရး စခန္း ေမာင္ေတာ (၃) မုိင္ကုိ ေရာက္တယ္။ “မည္သူမဆုိ စစ္ေဆးျခင္း ခံရမည္ -- ပုံ/ တုိင္းမွဴး” လုိ႔ ဆုိင္းဘုတ္တပ္ထားေပမယ့္လည္း ရုိဟင္ဂ်ာမပါတဲ့ ကားဆုိရင္ ရပ္ၿပီး သတင္းေတာင္ ပုိ႔စရာမလုိဘူး။

ဒီဂိတ္က အႀကီးဆုံးဆုိေတာ့ ပုံစံ (၄) မူရင္းမွာ မွတ္ခ်က္၊ လက္မွတ္နဲ႔ တံဆိပ္တုံးထု၊ မိတၱဴ ႏွစ္ေစာင္နဲ႔ အတူ တိရစာၦန္ပုံပါတဲ့ စကၠဴငယ္ေတြလည္း ေပးရတယ္။ ဆက္သြားရင္ ေမာင္ေတာၿမဳိ႕သူႀကီး အေက်ာ္က ကညင္တန္း ၿမဳိ႕၀င္တံတားမွာ လုံၿခဳံေရး တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြရဲ့ စစ္ေဆးျခင္းကုိ ခံရတယ္။ ဒီဂိတ္ကေတာ့ လူထက္ မူးယစ္ေဆး၀ါးကုိ အဓိက စစ္ေဆးတာပါ။ အဲဒီဂိတ္ေက်ာ္ၿပီးရင္ေတာ့ (၁၆) မုိင္ေ၀းတဲ့ ေမာင္ေတာၿမဳိ႕ကုိ ေရာက္ပါၿပီ။

ေမာင္ေတာၿမဳိ႕ရဲ့ အနီးအနားက ရြာေတြကုိ သြားရင္လည္း မႈိလုိေပါက္ေနတဲ့ ဂိတ္ေတြကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ရတယ္။ ေမာင္ေတာကေန ဘူးသီးေတာင္ အျပန္လမ္းမွာလည္း ဂိတ္ေတြမွာ အသြားတုန္းကလုိ အလားတူ စစ္ေဆးျခင္း ခံရတယ္။

ဒီမွာ ေျပာခ်င္တာတစ္ခုက ဂိတ္တုိင္းမွာ သိကၡာရွိရွိ စစ္ေဆးခံရတာလုိ႔ မထင္လုိက္နဲ႔။ သင္ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ရုိဟင္ဂ်ာျဖစ္ရင္ တရားခံလုိ ဆက္ဆံခံရၿပီး ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ ေစာ္ကားခံရတာ အဆဲခံရတာေတြလည္း ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း ျဖစ္ပ်က္ေနတယ္။ အသတ္ခံရတာေတြလည္း ရွိတယ္။ ဥပမာတစ္ခု အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ ဘူးသီးေတာင္ၿမဳိ႕နယ္ အထက္တန္းေက်ာင္းက ၀ါရင့္ဆရာတစ္ဦး ျဖစ္တဲ့ ဆရာဦးအာဘူကာလာမ္ရဲ့ သား အသက္ (၂၄) ႏွစ္ အရြယ္ ေမာင္ေမာင္ ဆုိသူကုိ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ (၇) ရက္ေန႔ ည (၇) နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ေမာင္ေတာ ေျမာက္ပုိင္း ႀကိမ္ေခ်ာင္းကေန ဘူးသီးေတာင္ကုိ ကုန္ပစၥည္းေတြနဲ႔ အတူ ျပန္လာေနတဲ့ အခ်ိန္ ဖား၀ပ္ေခ်ာင္းဂိတ္နားက နယ္ျခားေစာင့္ရဲေတြက ေသနတ္နဲ႔ အနီးကပ္ ပစ္သတ္ခဲ့တယ္။

ေနာက္တစ္ေန႔မွာ နယ္ျခားေစာင့္ရဲ အႀကီးအကဲေတြ ကုိယ္တုိင္ အဲဒီဆရာရဲ့ အိမ္ထိ လုိက္လာၿပီး မွားၿပီး မေတာ္တဆ က်ည္ဆံထိသြားခဲ့တာပါ။ အျပစ္ရွိတဲ့သူေတြကုိ အေရးယူေပးပါမယ္ဆုိၿပီး ေတာင္းပန္ခဲ့တယ္။ ဒီလုိမ်ဳိး ျဖစ္ခဲ့တာေတြ မနည္းဘူး။ ဒီလုိအျဖစ္အပ်က္မ်ဳိးေတြကုိ ေျပာရင္ ကုန္မွာ မဟုတ္ဘူး။

(၆) ပုံစံ (၄) သက္တမ္း ကုန္ဆုံးလွ်င္ ျပန္လည္အပ္ႏွံျခင္း

ပုံစံ (၄) သက္တမ္း ကုန္သြားရင္ သက္ဆုိင္ရာ လ.၀.က ရုံးကုိ ကုိယ္တုိင္သြားၿပီး အခ်ိန္မီ အပ္ႏွံၿပီး ေလွ်ာက္ထားတုန္းက အပ္ႏွံထားခဲ့ရတဲ့ မွတ္ပုံတင္မူရင္းကုိ ျပန္လည္ ထုတ္ယူရတယ္။ သက္တမ္းကုန္ၿပီး အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ အတြက္ သြားမအပ္ႏုိင္ရင္ အခ်ိန္မီ လာေရာက္ မအပ္ႏွံတဲ့အတြက္ဆုိၿပီး အပ္ထားခဲ့တဲ့ မွတ္ပုံတင္ကုိ ျပန္ထုတ္မေပးဘူး။ အခ်ဳိ႕ကုိ ဒဏ္ေငြယူၿပီး ေပးေပမယ့္လည္း အခ်ဳိ႕ကုိ လုံး၀ ျပန္မေပးေတာ့ဘူး။ ဒါကလည္း ေငြညွစ္ႏုိင္ဖို႔ အတြက္ အသင့္ရွိေနတဲ့ ပြဲစားေတြကေန တဆင့္ ခ်ဥ္းကပ္လာေအာင္ အကြက္ဆင္ထားတာပါ။

စာေရးသူ ရခုိင္စကား၊ ဗမာစကားကုိ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေျပာဆုိတတ္တယ္။ အာဏာပုိင္ေတြ မတရားလုပ္ရင္ လြယ္လြယ္နဲ႔ ေခါင္းမညိတ္ဘူး။ ပုိက္ဆံမတရားေတာင္းရင္လည္း အျပန္အလွန္ေျပာၿပီး မေပးဘူး။ ရုိဟင္ဂ်ာအမ်ားစုက ေၾကာက္တာရယ္၊ အျပန္အလွန္ စကားမေျပာ၀ံ့တာရယ္ေၾကာင့္ ပုိၿပီးခံရတယ္။

နိဂုံးအေနနဲ႔ အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တာေတြ အားလုံးက စာေရးသူ ကုိယ္တုိင္ ႀကဳံဖူးခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြျဖစ္ၿပီး၊ မ်က္စိနဲ႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျမင္ခဲ့တာေတြကုိ ေရးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတာေတြကုိ မယုံရင္ ေမာင္ေတာခရုိင္က ႀကဳိက္တဲ့ ရုိဟင္ဂ်ာတစ္ဦးဦးကုိ ေမးၾကည့္ပါလုိ႔ ထပ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ၉၅% ေက်ာ္က ကၽြန္ေတာ္ေရးတာ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္လုိ႔ ေျပာပါလိမ့္မယ္။

အထက္မွာ ေဖာ္ျပေရးသားခဲ့တာေတြ အားလုံးက ခရုိင္အတြင္း ခရီးသြားလာရင္ ႀကဳံရတဲ့ အခက္အခဲ ဒုကၡေတြ ျဖစ္ပါတယ္။  ခရုိင္ျခား၊ ျပည္နယ္ေက်ာ္ဆုိရင္ ဒီထက္ အဆင့္ေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္ရတယ္။

ပုံစံ (၄) ဆုိတာ သက္တမ္း အကန္႔အသတ္နဲ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ သက္တမ္းကုိ တစ္ခါမွာ (၄၅) ရက္၊ (၃၀) ရက္၊ (၁၄) ရက္၊ (၇) ရက္၊ (၃) ရက္နဲ႔ တစ္ရက္ စသည္ျဖင့္ အခ်ိန္နဲ႔ ေနရာ၊ အေျခအေနေပၚ မူတည္ၿပီး ထုတ္ေပးတယ္။ ရုံးပိတ္ရက္ေတြမွာ ထုတ္မေပးတာေၾကာင့္ တကယ္လုိ႔ တနလၤာေန႔ မနက္ပုိင္း သြားခ်င္ရင္ ေသာၾကာေန႔ ကတည္းက ႀကဳိတင္လုပ္ထားရတယ္။ ေမာင္ေတာခရုိင္ လ.၀.က ရုံးေတြ မနက္အေစာပုိင္းကတည္း ဖြင့္ေပမယ့္လည္း ၀န္ထမ္းေတြကေတာ့ ၁၀ နာရီ၊ ၁၁ နာရီေလာက္မွ ရုံးတက္ၾကတယ္။

အရင္တုန္းက ရက္ေပါင္း (၃၀) ထိခြင့္ျပဳခဲ့ေပမယ့္လည္း ေနာက္ပုိင္းမွာ (၁၄) ရက္ထိသာ ေပးတယ္။ အေျခအေနအရ ပုံစံ (၄) ကုိ ယာယီရပ္ဆုိင္းတာ၊ ရက္အကန္႔အသတ္ လုပ္တာလည္း ရွိတယ္။ ဥပမာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ပဋိပကၡျဖစ္တုန္းက ပုံစံ (၄) ထုတ္ေပးတာကုိ ရက္အကန္႔အသတ္မရွိ ရပ္ဆုိင္းထားခဲ့ၿပီး၊ အေျခအေန တည္ၿငိမ္လာမွ ၁ ရက္၊ ၃ ရက္၊ ၇ ရက္၊ ၁၄ ရက္ စသည္ျဖင့္ အဆင့္ဆင့္ ထုတ္ေပးခဲ့တယ္။

ခရုိင္တြင္း ပုံစံ (၄) သက္တမ္းရွိေနရင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ သြားလာခြင့္ ရွိေပမယ့္လည္း ခရုိင္ေက်ာ္၊ ျပည္နယ္ေက်ာ္ဆုိရင္ သက္တမ္း (၄၅) ရက္ ဆုိရင္လည္း တစ္ႀကိမ္သာ သြားလာခြင့္ျပဳတယ္။

ေလးစားအပ္တဲ့ စာဖတ္သူမ်ားခင္ဗ်ား ..

စာေရးသူ အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ပုံစံ (၄) အေၾကာင္းရဲ့ အပုိင္းမ်ားအားလုံးက ျမန္မာအစုိးရ ရုိဟင္ဂ်ာေတြကုိ ေခတ္အဆက္ဆက္ ဖိႏွိပ္ႏွိပ္စက္ေနျခင္းရဲ့ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္းသာ ျဖစ္တယ္။ စာဖတ္သူအေနနဲ႔ ဒီစာဖတ္အၿပီးမွာ ေခတ္အဆက္ဆက္ မတရားႏွိပ္စက္ခံေနရတဲ့ ရုိဟင္ဂ်ာေတြကုိ ကုိယ္ခ်င္းစာမိရင္ ကၽြန္ေတာ္ ဒီစာေရးရက်ဳိး နပ္ပါၿပီ။